Marcel Prins en Peter Henk Steenhuis zijn een multimediaal project gestart om de laatste(!) verhalen van onderduikers die de oorlog hebben overleefd in beeld te brengen. Er is een een website en nu dus ook een boek. Een bijzonder indrukwekkend en ontroerend boek.

In dit boek zijn veertien verhalen verzameld van mensen die als kind zaten onder gedoken en met een fikse portie geluk en de inzet van voor hen onbekende mensen de oorlog hebben overleefd. Zo'n beetje iedereen kent het verhaal van Anne Frank, dat niet erg goed afliep. Deze verhalen lopen gelukkig wel allemaal goed af, maar zijn toch niet bijzonder prettig om te lezen. Het is erg belangrijk dat deze verhalen blijven bestaan, want over een paar jaar zullen er geen mensen meer zijn die de oorlog bewust mee hebben gemaakt.

Los van het feit dat elk verhaal indruk op me heeft gemaakt, vond ik het meest indrukwekkende om te lezen dat goed of fout niet zo zwart-wit is als we meestal denken.

Zo kon er een jongen terecht bij een gezin en hebben deze mensen later de Yad Vashem-onderscheiding gehad voor hun goede werk tijdens de oorlog. De man die bij hen ondergedoken heeft gezeten heeft echter protest aangetekend, omdat hij daar bijzonder slecht behandeld werd tijdens zijn verblijf. Er staat ook een foto van hem in het boek, sterk vermagerd, als of hij vers uit het kamp kwam. Echter zat hij 'veilig' ondergedoken. Diezelfde jongen heeft ook een nacht bij NSB'ers geslapen, zodat hij veilig zou zijn tijdens de volgende razzia.

Vind ik lastig. NSB'ers waren niet per definitie fout en verzetsmensen waren niet per definitie goed.

De verhalen zijn opgeschreven exact zoals ze verteld werden, hierdoor zijn ze niet alleen makkelijk te lezen, maar komen ze ook hard binnen. Geen literair hoogstaande stukken, maar echte verhalen, verteld door echte mensen, die echt verschrikkelijke dingen mee gemaakt hebben.

Eerlijk gezegd ben ik van mening dat iedereen dit boek moet lezen, opdat we niet vergeten. Ook al is het een zwaar onderwerp, het is geen zware kost om te lezen. Er was ook ruimte voor lichtvoetigheid in de oorlog. Er bloeide liefde op en er ontstonden vriendschappen. Het zijn veertien ontroerende verhalen, over de slechte én mooie kanten van de mens.

Daarom krijgt dit boek vier van de maximaal vijf roze kogels, omdat het de oorlog in het juiste perspectief weergeeft en ook nog fijn is om te lezen.

Uitgeverij Athenaeum
April 2010
196 bladzijden

Bekijk alle logs van Judith