Nostalgische momenten, iedereen wordt er weleens over overmand. Nostalgie heeft, zoals ze dat in de Van Dale zo mooi zeggen, te maken met het 'verlangen naar vroeger'.

Ikzelf heb het bijvoorbeeld bij het ruiken van vanille, of de geur die vrijkomt bij het openslaan van een oud boek. Soms zoek ik deze geuren expres op, omdat ik het dan op dat moment fijn vind om even aan vroeger te denken, maar soms ook overkomt het me. Dat laatste was afgelopen maandag het geval.

Ik denk niet continu aan vroeger. Ik hou er eerlijk gezegd niet zo van, van dat terugkijken, ik word er altijd zo sentimenteel van. Met een bordje tomatensoep op schoot gezellig met de familie naar filmpjes van vroeger kijken. En dan zegt pap terwijl ik met een clownspakje schaterend rondloop op een 8mm filmpje: “Kijk Flo, dit is je eerste verkleedfeestje, wat een schatje ben je daar nog he?!” Nee, da’s niets voor mij. Ik voel me er altijd een beetje ongemakkelijk bij.

Laatst las ik ergens in een artikel dat De Bijenkorf zijn 140- jarige bestaan viert met het thema 'Inspirati140n'. Inclusief feestelijke viering met allerlei verschillende prominenten uit onder andere de mode- en designwereld. Ik werd overmand met een gevoel van trots en sentiment. Trots, omdat er zoveel belangstelling is vanuit allerlei aspecten van de Nederlandse samenleving voor een ouderwets Nederlands warenhuis.

Sentiment, omdat opeens de herinnering dat ik voor het eerst De Bijenkorf inliep, aan de hand van mijn moeder, bovenkwam. Ik herinnering me het gevoel van verwondering dat ik op dat moment kreeg. “Hier past de hele wereld wel in”, moet ik hebben gedacht. Naarmate je ouder wordt en meer hebt gezien, ben je minder onder de indruk van dit soort dingen. Alles is gewoon en 'Been there, done that' is het motto. Maar na het lezen van dat artikel moest ik zo maar ineens weer aan dat moment en gevoel denken.

Ik besloot daarop De Bijenkorf te bezoeken, of eigenlijk te bekijken. Normaliter race ik er doorheen, heel doelgericht, zonder verder om me heen te kijken. Ik besloot voor de verandering heel rustig en met alle zintuigen op scherp Hollands trots in te stappen. En, voor weer heel even voelde ik me dat kleine meisje in dat grote warenhuis dat verwonderd de 'hele' wereld inkeek.

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Floortje