In 1963 publiceerde Maurice Sendak het boek ‘Where The Wild Things Are’ (in Nederland ‘Max en de maximonsters’) en het boek werd wereldwijd een succes. Al jaren was Sendak op zoek naar iemand die het boek goed kon verfilmen en pas in 2003 vond hij Spike Jonze. Zes jaar later is de briljante film eindelijk klaar.

Sendak was nauw betrokken bij het schrijven van het script (het originele boek heeft slechts tien regels tekst) en het resultaat is geweldig.

Max is een jongetje van negen met een zeer levendige fantasie. In de sneeuw heeft hij een iglo gebouwd, dat is zijn eigen veilige fort. Als de vrienden van zijn zus zijn fort kapot maken, is Max verdrietig. Niet alleen verdrietig, hij is ook boos omdat zijn zus helemaal niets deed om hem te helpen. Uit frustratie besluit hij haar kamer overhoop te halen.

’s Avonds komt de vriend van zijn moeder eten. Max heeft echter een nieuw fort in zijn kamer gebouwd en wil dat zijn moeder met hem komt spelen. Omdat zijn moeder dit niet wil, trekt hij zijn wolvenpak aan en stormt naar beneden. Hij krijgt ruzie met zijn moeder en als hij haar in haar schouder bijt, wordt zijn moeder woedend. Max rent weg. Tijdens zijn vlucht stuit hij op een bootje en hij besluit weg te varen.

Hij meert aan op een eiland, het eiland waar the Wild Things wonen. The Wild Things zijn verdeeld en Max roept zichzelf uit tot hun koning en belooft ze dat hij er voor zorgt dat iedereen weer gelukkig en samen zal zijn. Met zijn eenzaamheidsschild zal hij er voor zorgen dat geen van hen ooit meer eenzaam zal zijn. Zijn onderdanen bestaan uit Carol, een impulsief en charismatisch monster, die er moeite mee heeft dat KW niet meer bij hen wil wonen. Naast Carol en KW is er ook nog het stel Ira en Judith. Ira is een grote en lieve goedzak, die graag gaten in bomen maakt. Judith is dominant en negatief en weet overal wel een probleem van te maken. De beste vriend van Carol is Douglas, een vogelachtig monster, die altijd probeert vrede te scheppen en conflicten op te lossen. Alexander lijkt op een geit en is na Bernard the Bull de stilste van het stel. Niemand luistert ooit naar wat Alexander zegt.

Onder leiding van koning Max bouwen ze met zijn allen een magisch fort. In dit fort zullen ze altijd gelukkig zijn, elke avond samen op één hoop slapen en zal alles gaan zoals zij het willen.

Helaas komen Max en The Wild Things er al snel achter dat het fort weinig magie bevat. Carol en KW krijgen ruzie en een kluitenoorlog loopt uit op een echt gevecht. Judith beschuldigt de koning ervan lievelingetjes te hebben, terwijl hij had beloofd van iedereen evenveel te houden. Als Carol er achter komt dat Max eigenlijk maar een gewoon jongetje is, wordt hij woest. Uiteindelijk besluit Max dan ook weer terug te gaan naar huis.

Het ligt er gelukkig niet al te dik bovenop, maar alle Wild Things staan voor een stukje van Max of voor wat Max mist. Carol is net zo impulsief en ontvlambaar als Max zelf. KW is een rustige en lieve moederfiguur, Judith is de negatieve kant van Max en Alexander wordt net als Max te vaak genegeerd en niet gehoord. Dat maakt de film niet alleen een tikje droevig, maar ook erg intens. Vooral als Max zich beseft dat pijn en verdriet blijkbaar bij het leven horen en je niet alle ellende weg kunt toveren, voel je je als toeschouwer oprecht aangeslagen.

Toch is het geenszins een droevige of deprimerende film. Het is mooi, spannend en af en toe een beetje eng. The Wild Things zijn bijzonder realistisch (een combinatie van acteurs in pakken -gemaakt door Jim Henson- en animatronics) en ondanks hun bizarre uiterlijk bijzonder loveable. De kleine Max wordt gespeeld door Max Records en de manier waarop hij Max neerzet is echt super. De frustratie, de verwarring, de eenzaamheid, maar ook de enorme blijdschap als hij met zijn Wild Things een Wild Rumpus heeft en ze daarbij bijna het hele bos slopen tijdens het ravotten.

Wat ook bijdraagt aan de briljantheid van deze film is de soundtrack. Karen O (van de Yeah Yeah Yeahs) heeft de soundtrack exclusief voor de film geschreven. Nergens is de muziek overheersend, terwijl de muziek de beelden echt ondersteunt.

Lang verhaal kort, alles klopt in deze film. Het verhaal, de cast, de special effects, de beelden, de muziek... Ik was compleet betoverd. Daarom krijgt deze film vijf van de maximaal vijf roze kogels. Mocht je de film nog niet gezien hebben, ren dan snel naar de bioscoop.

Trailer:

Het mooiste nummer uit de film; Hideaway

Bekijk alle logs van Judith