Gisteravond ging in Tuschinski de film First Mission in première. Inclusief rode loper, dresscode black tie, een handje BN'ers én PinkBullets. Lees hier wat wij hebben beleefd op de rode loper, hoe de film was en hoe jij kaartjes kunt winnen voor deze film met in de hoofdrollen Anniek Pheifer, Tygo Gernandt en Mark Rietman.

De rode loper

Ook al was het gister best goed lenteweer, als je in je (mouwloze!) galajurk over de Reguliersbreestraat flaneert, is het best koud. Toch weigerde ik mijn jas aan te doen, omdat ik mijn outfit niet wilde verpesten. Ik was dan ook compleet in shock toen ik een horde wachtende mensen voor Tuschinski zag. Bijna alle heren keurig in smoking en veel rillende vrouwen in de prachtigste jurken.

Gelukkig hoefden we niet erg lang te wachten, want vrij snel reed er een auto haast de rode loper op en stapten Martijn Krabbé (die tot aan mijn oksels komt) en Stevie Ann (die de titelsong voor First Mission heeft gezongen) uit. Nadat deze grootheden de rode loper hadden betreden, mocht het gepeupel ook naar binnen.

Heupwiegend liep ik de rode loper op, richting de horde fotografen en cameramannen. Groot was dan ook mijn teleurstelling toen ze hun lenzen lieten zakken zodra ze zagen dat ik... Nou ja, niemand ben. Los daarvan vond ik het toch wat hebben, zo over de rode loper, langs de paparazzi de mooiste bioscoop van Nederland binnen stappen.

De film

Het leuke van een première is dat een groot deel van de crew en cast ook aanwezig zijn. Voor de film begon introduceerde Martijn Krabbé de regisseur (Boris Paval Conen), de scenarioschrijfster (Barbara Jurgens) en de hoofdrolspelers (Tygo Gernandt, Mark Rietman en een heel erg zwangere Anniek Pheifer). Tot slot kwam Stevie Ann het podium op, om op indrukwekkende wijze het nummer What Goes On te spelen. Na deze introductie begon First Mission.

First Mission gaat over de jonge arts Marina (Anniek Pheifer) die naar een Zuid-Amerikaans land vertrekt om daar voor de organisatie International Frontline Doctors te werken. Het land wordt verscheurd door oorlog en het team doet onder leiding van Thijs (Mark Rietman) hun best om de plaatselijke bevolking zo goed mogelijk te helpen. Om in zo'n gebied te kunnen werken, is het erg belangrijk dat je je eigen veiligheid voorop stelt. Marina heeft wat moeite met dit principe en brengt zichzelf (en het team) in gevaar als ze de avondklok negeert en ondanks de instructies van een rebellenleider toch wat vluchtelingen helpt. Niet fijn voor Marina en het team, wel voor de kijker, want deze situaties leveren bijzonder spannende momenten op.

Het is duidelijk te merken dat Marina de naïeve nieuweling is. Gelukkig zijn oude rotten Thijs en Barry (Tygo Gernandt) er om haar bij te staan. Ook al frustreert het werk haar soms (te weinig medicijnen, te weinig tijd) toch weet ze haar draai te vinden en sluit ze vriendschap met de weesjongen Oli (briljant vertolkt door de Argentijnse Javier Moreira).

Het team doet er alles aan om neutraal te blijven, maar als bijna al hun medicijnen zijn gestolen lijken ze geen andere keus te hebben dan de rebellenleider om hulp te vragen. Maar of dit nu een verstandige keus is?

Achtergrond

Deze film wil aantonen hoe belangrijk organisaties als Artsen Zonder Grenzen zijn. De scenarioschrijfster en de regisseur hebben dan ook zeer veel gesprekken gevoerd met medewerkers van AZG en zijn zelfs op bezoek geweest in Congo, om zelf te zien en ervaren hoe die mensen daar werken.

Beoordeling

Het mag duidelijk zijn, First Mission is een film met een Boodschap. Persoonlijk ben ik altijd een beetje huiverig voor films met een Boodschap. Gelukkig is de cast en crew er in geslaagd om een integere film neer te zetten, met veel mooie beelden en sterk acteerwerk zonder De Boodschap door je strot te rammen. Er is in Argentinië gefilmd en dit zorgt voor prachtige beelden van het landschap. Een groot deel van de film is in het Spaans en ik vond het bijzonder indrukwekkend om te zien dat Anniek Pheifer in een vreemde taal toch zeer overtuigend speelt.

Sterk acteerwerk, mooie beelden, spannend verhaal. Toch vind ik de film niet heel erg goed. Ook al heeft scenarioschrijfster Barbara Jurgens voldoende verhaallijnen in het script aangebracht, sommige punten (zoals het trauma van Marina en het peipkleine romantische uitstapje tussen twee van de hoofdpersonen) komen gewoon niet duidelijk genoeg naar voren. Daarnaast is de film op sommige punten enorm voorspelbaar, terwijl ik liever verrast word in de bioscoop.

Al met al verdient deze productie dik drie van de maximaal vijf roze kogels.

Kaarten winnen?

Wil je deze film graag zien? Ik heb hier vier kaarten liggen voor een van jullie! Het enige wat je hoeft te doen is een mailtje sturen naar en uit de inzendingen kies ik een gelukkige winnaar. De inzendtermijn sluit op maandag 29 maart.

Trailer

Bekijk alle logs van Judith