Het menselijk lichaam zit ongelofelijk goed in elkaar, mijn complimenten voor de bedenker. Alleen, gewoon als goedbedoelde feedback: die haartjes, op je benen. Elke keer als je ze weghaalt, komen ze net zo hard terug. Waarom begrijpen die haartjes niet dat ze weg moeten blijven?

(Gewoon als tip, he. Voor als er een 2.0 versie komt.)

Ik ben niet masochistisch aangelegd. Hele hordes vrouwen blijkbaar wel, want die epileren hun benen. Zij laten haartjes er een voor een uittrekken, door een apparaatje. “In het begin doet het wel pijn, maar als je het vaak doet wordt het ongevoelig”. Dat geldt ook als je je vingers brandt.

Hele gladde benen krijg je door ze te harsen. Zonder dat je gewond bent, plak je een enorme pleister op je vel. Zo’n fijne plakstrip en dan RATS! Keihard eraf trekken. En dan nog een paar keer, voor gladde kuiten en schenen. Bij de vierde “Aah!” komen buren bezorgd vragen of je gewelddadig bezoek hebt.

Pas kwam ik de douche uit, mijn bloederige been deppend met toiletpapier. “Aah, die douchegel prikt.” A. keek me verbaasd aan. “Ben je gevallen?” Ik had een scheermesje over mijn benen gehaald en had in mijn enthousiasme ook een stuk vel meegenomen. Dat krijg je zonder lenzen. A. vond dat mijn kuiten beter harig konden blijven als ik mezelf zo toetakelde.

Mijn zus ontdekte als puber donkere haartjes op haar armen. Ze besloot in haar grote wijsheid dat ze daar niet hoorden en schoor ze eraf. Gekke, wollige babyarmpjes kreeg ze ervan. Geen gezicht.

Vrouw 2.0 mag gewoon armhaartjes hebben. Die horen erbij, want hoe merk je anders dat je kippenvel hebt? Maar die benen, zeg. Wat een gedoe. Als de grote bugs eruit zijn, kan de toekomstige vrouw dan, naast de betere anti-virus, ook haarloze benen hebben?

Tot die tijd moeten we het met de ingenieuze apparaten en mesjes doen. Even doorzetten en dan naar buiten met die blote kuiten! Waar de bouwvakkers fluiten!

Ahum. Lente dus. Geniet ervan.

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Elly