- ‹ vorige
- 4016 of 6211
- volgende ›
Eigenlijk heb ik de schurft aan reclames van Garnier. Die zalvende voiceover die me toefluistert dat ik voor mezelf moet zorgen. Sterf! Na zo’n stiekeme tip wil ik het liefst een bak chocolade-ijs leegkanen, een heel pakje peuken roken en vooral niet bewegen.

Een man staat nietsvermoedend met zijn modelvliegtuig te pielen als hij fataal geraakt wordt door het exemplaar van een concurrent. Zo’n bericht zet alles toch even in perspectief. Even dan. Kleine problemen zoals ’s ochtends ontdekken dat de koffie op is of balen van mee-eters op mijn neus lijken dan zo banaal. Maar ja, ik ben die man niet, toevalsdank. Ik probeer met de laatste restjes koffie een bakkie pleur te brouwen en heb gewoon mijn hoofd nog, met verstopte poriën en al. Crisis!
Daarom een ode aan Garnier. Pure en PureActive om precies te zijn. Ik viel voor deze smeersels tijdens een ongeplande shopsessie. Die volgde nadat ik een uur te vroeg in de tandartspraktijk stond. Als warhoofd én controlfreak ben ik vaker te vroeg, maar dit was een persoonlijk record van agendamismanagement. “Heb je niet iets van de drogist nodig of zo?”, vroeg de assistente. Bedankt voor het idee. Een uur later zat ik een kleine dertig euro lichter in de stoel, een verse pot van mijn favoriete dagcrème in mijn tas. En de gezusters Garnier dus, met de welluidende namen Pure Grondige Reinigingsgel en PureActive Scrub. Aangenaam.
Eigenlijk heb ik de schurft aan reclames van Garnier. Die zalvende voiceover die me toefluistert dat ik voor mezelf moet zorgen. Sterf! Na zo’n stiekeme tip wil ik het liefst een bak chocolade-ijs leegkanen, een heel pakje peuken roken en vooral niet bewegen. Daar geef ik liever niet aan toe, want voor mezelf zorgen is toch wel een hobby van me. Daarom kreeg de lokale drogist mij in zijn marketingklauwen. Die sluwe middenstander trok me over de streep met één van de oudste trucs uit het boekje: drie producten halen, twee betalen. En ik viel ervoor, kneus die ik ben. Maar wel een kneus zonder ontsierende mee-eters!
Nu sta ik elke ochtend fluitend de zichtbare tekenen van het ouder worden van mijn hoofd te reinigen en te scrubben. Ik zorg voor mezelf, want je weet maar nooit wanneer er een modelvliegtuig uit een onverwachte hoek komt aanzetten. Als dat gebeurt, word ik gevonden met een puntgave huid. Dat is dan weer mooi meegenomen.
Klik hier om meer van mijn hersenspinsels te lezen.
Reacties
18 maart, 2010 - 19:55
Haha! Ik moest hardop lachen om je laatste alinea! Fijne column. O+ .
19 maart, 2010 - 21:09
Haha, hij is cool.
21 maart, 2010 - 11:54
leuk :)
Nieuwe reactie inzenden