George Clooney speelt Ryan Bingham, een man die altijd onderweg is. Met American Airlines vliegt hij 322 dagen per jaar de Verenigde Staten rond. Hij is perfect ingesteld op een leven zonder thuis: hij geeft zelfs seminars waarin hij betoogt dat vrienden en familie slechts ballast zijn.

Ryan Bingham kan, dankzij jarenlange ervaring, de perfecte rolkoffer en zijn snelle instapschoenen, vliegensvlug inchecken op elk vliegveld. Hij heeft alle mogelijke 'frequent flyer'-kortingspassen en zal binnenkort de zevende persoon zijn die 10 miljoen mijl heeft afgelegd per vliegtuig. En dat vindt hij heerlijk: als je altijd onderweg bent hoef je je niet te binden aan plekken, spullen en mensen.

Dat Ryan zich niet makkelijk bindt aan mensen, komt hem ten goede bij zijn werk: zijn werkgever is een bedrijf dat zijn medewerkers uithuurt om werknemers van andere bedrijven te ontslaan. En zo is Ryan altijd onderweg om overal in de V.S. mensen te ontslaan. Zijn baas is opgetogen vanwege de financiële crisis: de komende tijd zullen ze aan de lopende band werknemers kunnen ontslaan.

Dan wordt de jonge Natalie Keener (Anna Kendrick) Ryans nieuwe collega. Natalie is zeer getalenteerd en heeft Ryans baas overtuigd dat hij veel geld kan besparen door de ontslagen voortaan via een skype-achtige verbinding te doen. Ryan is sceptisch en wil bovendien zijn leven in de lucht niet achter zich laten. Hij neemt Natalie mee als stagiaire op zijn tour door de V.S. en laat haar zien hoe belangrijk het is om werknemers die ontslagen worden persoonlijk in de ogen te kunnen kijken.

Ondertussen vindt Natalie het onverteerbaar dat Ryan zich niet wil binden aan mensen; dat hij geen vaste relatie wil, geen huwelijk, geen kinderen. Als Ryan de mooie Alex (Vera Farmiga) ontmoet terwijl Natalie juist door haar vriendje is gedumpt (via sms - volgens Ryan is dat net zoiets als mensen ontslaan via internet) dan vinden er een paar interessante discussies plaats tussen de drie.

Daarna lijkt de film af te stevenen op een happy end: Ryan wordt verliefd en gaat het belang van persoonlijke relaties inzien. Gelukkig is het scenario zo origineel dat dit happy end zeker niet zonder slag of stoot bereikt wordt. Ook de personages zijn verfrissend: de tegenstellingen tussen Natalie en Ryan worden heel goed vertolkt.

Dit maakt Up in the Air een vermakelijke film waarin de gebruikelijke Hollywood-cliches ontbreken of een leuke draai krijgen. Daarom geef ik deze film drie (van de vijf) roze kogels.

Mijn andere columns en reviews vind je hier.