Stel je voor: Je loopt op zaterdagavond nietsvermoedend met je vader in de stad. Jullie hebben net samen gegeten en zijn op weg naar de film. Op een gegeven moment komt er een doorgedraaide gek op je vader afgelopen en slaat hem keihard in zijn gezicht. Zomaar.

Dat is mijn vader afgelopen weekend overkomen. En ik liep ernaast en heb het zien gebeuren.

Laten we dit verhaal eens van verschillende kanten bekijken. Ten eerste mijn vaders kant. Hij loopt gezellig met zijn dochter in de stad waar hij al bijna zestig jaar vertoeft (met veel plezier). Hij bemoeit zich verder totaal niet met zijn omgeving en ineens komt daar die hand uit het niets: PETS! Zo recht in zijn gezicht. Gelukkig werd de beste man niet tegen zijn slaap, oor of bril geslagen, anders was hij tegen de vlakte gegaan.

Ik kan mij alleen een beeld schetsen van wat de doorgedraaide gek moet hebben gedacht (ik weet zijn naam niet, als dit soort uitwerpselen van de maatschappij al een naam mag dragen, dus noem ik hem nu graag zo). Ik denk dat de doorgedraaide gek geen drugs meer op zak had en daar lichtelijk agressief van werd. En wat doe je wanneer je agressieve gevoelens hebt? Juist, die reageer je af op de eerste de beste persoon die je pad kruist.

Helaas voor mijn vader was hij dat. Ik gok er dan ook op dat als ik aan de stoepkant had gelopen, ik in mijn gezicht was geraakt. En ik kan je vertellen; ik was zeker tegen de vlakte gegaan.

Gelukkig is mijn vader een redelijk brede vent dus die kon nog net zijn evenwicht bewaren. Normaliter is hij het type rustig, geduldig en verre van agressief, maar je begrijpt dat dit zijn bloed wel even deed doen koken. Hij wilde nog achter hem aan lopen om verhaal te halen (pap, niet aan beginnen, want beesten kunnen niet praten) en ik ben blij dat ik hem tot de orde heb kunnen roepen om zo onze reis te vervolgen.

Wat mij betreft? Ik ben me serieus kapot geschrokken toen mijn vader moest incasseren. Ik liep natuurlijk ook nietsvermoedend over straat en had geen moment kunnen bedenken dat binnen een paar seconden het veilige gevoel wat je hebt, kan veranderen in paniek en angst. Wat ik kan je vertellen, is dat je brein op dat moment overuren maakt. Ik was er een seconde van overtuigd dat dit het einde was. Dat de gestoorde gek een mes zou trekken of nog erger. In gedachte zag ik mijzelf al mijn sleutels uit mijn slot rukken en het uitwerpsel daarmee te lijf gaan. Godzijdank hadden we geluk. De gestoorde gek leek het voorval direct vergeten te zijn en liep op zijn dooie gemak door. Niet te begrijpen toch?

Nu hebben wij beiden een goed relativeringsvermogen (pap, je snor stond hem gewoon niet aan), maar ik kan mij goed indenken dat wanneer je dit overkomt je een ander beeld krijgt van de maatschappij en de mensen die daarin leven. Want de maatschappij, dat ben jij toch? Zinloos geweld wordt een actie als dit genoemd, maar in mijn optiek is geen enkele vorm van geweld zinvol. En wat mijn oude vaar betreft? Die heeft er gelukkig alleen een paarse wang aan overgehouden, maar die kleurt wel mooi bij je bril pa!

Bekijk alle logs van NicFinch