Je vindt ze vreselijk of geweldig. Een guldenmiddenweg is er niet. Die wijde flodderbroeken waarvan het kruis tussen je knieën hangt. De harembroek.

Ik kocht vorig jaar mijn eerste exemplaar. Dat kruis hing niet tussen mijn knieën maar een dikke tien centimeter onder het gebied waar hij hoort te hangen. Je moet klein beginnen.
Vervolgens voelde ik me verschrikkelijk dik en klein in mijn nieuwe aanwinst (want 1.64 zijn en een laag kruis dragen werkt niet echt bevorderlijk voor je lengte.)

En na het zorgvuldig bewaren van mijn eerste exemplaar kwam ik een tweede tegen in de stad. Dit keer samen met E. Ik besloot hem toch een keertje aan te trekken want dit was toch wel een heel ander model, en stiekem vind ik ze er wel gaaf uitzien. Op de hanger.

Hoestend en proestend ging het gordijntje open van het kleedhokje. Daar stond E. haar hand voor haar mond te houden en schoot er een mannelijke voorbijganger spontaan in de lach.
Gordijntje dicht.

Bij een ander exemplaar hing het kruis wederom op kniehoogte maar waren de pijpen aansluitend. En zoals de beschrijving al doet vermoeden zag ik eruit alsof ik mijn winterjas tussen mijn benen had bewaard. De verkoopster probeerde nog een goede oneliner: ”hij loopt nog wel wat uit hoor.” En gooide haar marketing skills in de strijd.
Ze kwam namelijk niet veel later trots aanlopen met een splinternieuw model waarbij de pijpen een stukje korter waren. Het heupstuk had wat weg van een pofbroek en ik had wat weg van een zak met aardappelen op hoog water toen ik het gedrocht had aangetrokken.

Het eerste wat de verkoopster deed was hardnekkig haar lach proberen in te houden.
En toen E. de tranen uit haar ooghoeken veegde gaf ze voorzichtig toe dat de broek wel iets anders viel dan ze had verwacht. Helaas zijn gordijntjes niet geluidsdicht en waren zowel E. als de verkoopster in een lachstuip verzonken. “Een paar leuke sneakers eronder, niets meer aan doen!”

’S middags had E. een afspraak bij de tattooshop en haastte ik nog snel even bij winkel één naar binnen. Ik pakte de broek een maatje kleiner want stiekem was hij toch wel heel leuk.
Ik blijf toch een zwak hebben voor dingen die zo lelijk zijn dat ze een enorme aantrekkingskracht op mij uitoefenen.
Thuis deed ik nog een perfecte imitatie van de held MC Hammer met bijbehorend “You can’t touch this”-dansje.

En ook al ben ik nu hoogst onaantrekkelijk voor het mannelijk geslacht.
(Ik heb nog nooit een man horen zeggen dat hij dat soort broeken wel leuk vindt staan bij een vrouw) Ik ben tot op heden dolgelukkig met mijn te grote harembroek.
Daar had de verkoopster dan weer gelijk in, hij loopt inderdaad uit.

--------------------------------------------------------------------------------------
Voor al mijn columns klik hier.

Bekijk alle logs van Leura