Vorige week was het vakantie in het zuiden. Als ik sommigen mag geloven was dat op de weg goed te merken. Maar toen ging ik zelf een kijkje nemen.

Normaal reis ik met de trein. Sommige mensen begrijpen dat niet. Maar ik kan geen betere manier bedenken om slapend op het werk aan te komen. Tijdens mijn overstap haal ik een thee, of ik duik de Etos in. Ik was trouwens afgelopen week hormonaal van slag. Ik had zin om in de Etos helemaal uit mijn plaat te gaan en allemaal spullen te kopen die ik niet nodig had. Bijvoorbeeld badolie terwijl ik geen bad heb. En ik had zin om me over te geven aan een make-up-manie. Gelukkig kreeg ik deze neigingen op het moment dat de Etos dicht zat.

Maar ik reis graag met de trein. Dat mag duidelijk zijn. Maar ik kan me soms wel storen aan al die andere mensen die ook met de trein reizen. Ook al heb ik tijdens het overstappen geen haast, toch houd ik van stevig wandelen. Maar er zijn soms mensen die niet van stevig wandelen houden. Die gaan op een slakkengangetje. Als je geen zin hebt om naar je werk te gaan blijf dan thuis! En soms kun je de trein niet eens uit omdat het perron vol is. Dan sjokken we heel langzaam achter elkaar en dan heb ik het idee dat we in ‘March of the penguins’ zitten. Of als je staat te dringen bij de trap dan voel ik me een Lemming.

Maar vorige week ben ik een dag met de auto geweest. En dat was geen feest. Want vakantie of niet, we stonden gewoon bumper aan bumper. Hoezo vijfde versnelling? En toen ik eindelijk over een viaduct kwam had ik uitzicht op een lange slinger rode lampen door een treurig grijs laagland. Mede door de monotone dreunen van een house-cd raakte ik een beetje gedesoriënteerd. Ik stond een kwartier bij dezelfde in rijen geplante populieren. Ik snap ook niet wat mensen aan het groene hart vinden. Ik vind er namelijk geen ruk aan. Mensen die het groene hart mooi vinden zijn nooit in Drenthe of Zeeland geweest. Als je zegt dat je het groene hart mooi vindt, is dat net zoiets als dat je zegt dat Rita Verdonk een mooie vrouw is omdat je nog nooit Doutzen kroes hebt gezien.

Gelukkig doemde na een tijdje de donkere Veluwe aan beide zijden op en bestond mijn wereld alleen uit zwart, blauw en een streep oranje van een tankstation. Ik gaf plankgas naar mijn eindbestemming en een warme maaltijd.

Meer lezen? Klik hier

Bekijk alle logs van Kirin