Er werd getrakteerd op taart. Mijn lief sloeg over. Dus zei iemand tegen hem ‘paardenlul’.

Het is niet gelogen. Ergens op een sportcomplex in de provincie werd iemand een paardenlul gevonden omdat hij geen taart wilde. Want iedereen wil namelijk taart. Het is de normaalste zaak van de wereld dat je taart eet. Als je er over kunt beschikken. Want de kindjes in Afrika hebben geen taart. En omdat jij het dan wel aangeboden krijgt, moet je maar taart in je mik schuiven.

Ik sla ook geregeld taart over. Maar dan krijg ik te horen dat ik het best kan hebben. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op. Alsof ik weken worteltjes en sla heb lopen knagen zodat ik deze week lekker taart kan gaan zitten eten. Ik maak er daarentegen wel een sport van om tegen de dikke hobbezakken die beweren dat ik ongezellig ben te zeggen: “ik ben inderdaad ongezellig, en slank!” Onwillekeurig moet ik dan denken aan dat jongetje met pindakaas tegen wie de boer zegt: “jij wil vast boer worden” en dat dat jongetje zegt “en schaatser!”. Stel daar je hobbezakkerige collega bij voor als smulpaap op een kinderfeestje die zich tegoed doet aan taart. Een zweterige clown die net nog ballonnen heeft gevouwen zegt: “jij wilt later vast gezellig worden” waarop je hobbezakkerige collega zegt: “en dik!”.

Nou dat dik worden is gelukt. Maar dat gezellige niet. Want wie denkt dat het gedachteloze wegprakken van gebak gezellig is, heeft echt iets niet begrepen. De meeste gebaksoorten die de kantoortuin worden binnengesleept bestaan uit zachte lagen cake en slagroom uit een spuitbus. En dan van die vieze plakjes kiwi erop of synthetisch-achtige kersen. En dan staat het ook nog een tijdje bij kamertemperatuur de kalk uit de slagroom te verzuren. Vaak moet je in de loop van de middag nog een keer horen: “moet je echt niet?”. In gedachten heb ik zo iemand dan al 10 keer mijn toetsenbord van dichtbij laten zien.

Laat het dus duidelijk zijn. Ik eet geen taart omdat het vaak fantasieloze gebakken lucht uit het vriesvak van de supermarkt is, en niet omdat het me dik zou maken. Je moest eens weten hoe verzot ik ben op zelfgemaakte monchoutaart en marsepeinbonbons. En als het om hartig gaat maak je me echt blij met een speklap of een lamskotelet met vet. Ik weet dat veel mensen vooral van dat laatste gruwelen. Of van verse koriander. Ik ga toch ook niet tegen die mensen zeggen dat ze ongezellig zijn? Of uitschelden voor paardenlul?

Meer lezen? Klik hier

Bekijk alle logs van Kirin