Net als Judith heb ook ik mijn Hyves account verwijderd. Ik was blij. Hyves was minder blij, gezien het dramatische bericht wat ik kreeg: ‘Een triest moment, je Hyves account wordt verwijderd, hoe heeft het zo ver kunnen komen?’
Nou, ik zal vertellen hoe het zover heeft kunnen komen.

Ik had ruim vier jaar een account daar. Mijn pagina was inmiddels meer dan vijftigduizend keer bekeken. En ik krabbelde me rot. Net als de anderen. Gezellig. Maar na een tijd had ik geen overzicht meer en vergat ik mensen te antwoorden. De sociale vriendensite maakte mij bijzonder asociaal zo nu en dan. Ik kreeg ook berichten van vreemden in mijn e-mailbox. Ik heb zelfs gedate met een Hyver. Af en toe was ik dus toch best sociaal. Grappige one-liners naar vriendinnen, favoriete YouTube muziekjes, het was een dolle boel. Maar ik heb ook bizarre berichten ontvangen van een enge, boze schoonmoeder van een samenwonende meneer. Ook heb ik hysterische vrouwen bezoekjes op mijn Hyves pagina gehad. Ja, ik heb er wat meegemaakt. Maar nu ben ik er niet meer. Fijn.

Eigenlijk gebruikte ik Hyves het laatste jaar alleen nog maar om te linken naar de columns op PinkBullets. Ik gebruikte Hyves ook nog voor het maken van afspraakjes met een vriendin. Maar ik ga haar nu gewoon mailen. Van de rest van mijn 246 vrienden hoorde ik niet zoveel. Ik denk dat ik er maximaal 10 van de 246 wel eens zie. Ik bekeek wel eens foto’s op Hyves van anderen. Van vroegere schoolvriendinnen enzo. Maar daar was ik ook snel weer uitgekeken en ik kan niet zeggen dat ik dat nu mis.

Ik heb, voordat ik mijn Hyves account verwijderde, nog even een bericht gestuurd naar mijn 246 dierbare vrienden. Over dat ik nog op Facebook te vinden ben en wekelijks te lezen op PinkBullets.
7 van mijn 246 vrienden hebben gezegd het jammer te vinden dat ik geen Hyver meer ben. 239 vrienden maakt het dus niets uit dat ik hun vriend niet meer ben.
5 van de 7 zijn nu mijn facebook vrienden, de anderen hebben geen Facebook account. Ik heb ook nog een LinkedIn profiel, maar daar doe ik niks mee, alleen uitnodigingen van ex-collega’s accepteren. Netwerken doe ik er dus niet mee. Twitter heb ik, nadat ik een week online verteld had wat ik aan het doen was, ook weggedaan. Van Twitter werd ik zenuwachtig en gooide bijna mijn laptop uit het raam.

Ik heb een stapel kaarten gekocht en ga weer kaarten per post versturen. Ook aan niet-jarigen. Gewoon. Omdat dat leuk is.

Ik ben nu inmiddels een paar dagen Hyves-loos en ik mis het geen moment. Mijn vrienden mis ik ook niet. Maakt mij dit een gevoelloos type? Of was het, gezien de matige reacties naar aanleiding van mijn Hyvesdoding bericht, redelijk wederzijds?
Ik vind het wel lekker rustig zo.

En als ik eenzaam word, kan ik altijd nog op MySpace.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease