Oké. Het is officieel. Ik ben een zweefteef! Tot voor kort wist ik altijd wat ik wilde stemmen en op wie maar nu niet meer! Ik ben echt de weg kwijt. Ik ben een zwevende kiezer.

De afgelopen weken heb ik me doodgeërgerd aan politiek Nederland maar ik heb me ook erg vermaakt. Het stelletje klunzen dat ons uit de crisis moest helpen is keihard op zijn bek gegaan en heel Nederland juicht. Het is meer waard dan een gouden medaille op de Olympische Spelen of een dronken Erica bij Evers. Ook ik was blij. Ik kan dat hoofd van Balkenende namelijk echt niet meer zien. Alles wat er nu komt lijkt beter.

De huidige politiek bestaat inmiddels in mijn ogen uit egootjes en alles is erop gericht deze egootjes in stand te houden. Wanneer je naar de debatten kijkt zie je een soort van stand up comedy waarbij iedereen probeert grappig te zijn. Tot voor kort kon ik hier ook echt van genieten. Zelfs de uitspraken van Geert Wilders vond ik wat toevoegen aan het geheel ook al was ik het volstrekt oneens met deze man.

Maar nu, nu weet ik het niet meer. Echt niet meer. Ik ben, tot mijn schrik zelfs in staat, denk ik, om een soort van proteststem op Wilders te geven. Maar dat ga ik niet doen. Nee, ik denk dat teveel mensen dat misschien wel gaan doen. Dan wordt Wilders groot en krijgt hij het voor het zeggen. Dat wil ik niet, want die man heeft geen beleid. Op dit moment lijkt het me ook dat zo’n “ik-roep-maar-heel-hard-wat-ze-willen-horen-en-zie-wel-wat-er-dan-van-komt-figuur” heel slecht voor ons. Daarom was ik fan van A. Pechtold. Hij was de enige die voor mijn gevoel Wilders inhoudelijk aansprak, hem een beetje liet vieren en dan, pats-boem, om de oren sloeg. Maar Pechtold geloof ik ook niet meer. Ik kan er niet helemaal de vinger op leggen maar ik vind het een enorme clown. Jammer, omdat ik tot voor kort zeker wist dat ik D66 zou gaan stemmen.

Ja, ja, ik weet het, ik moet niet alleen naar de poppetjes kijken die de lijst moeten trekken maar ook naar het inhoudelijke van het hele verhaal. De partij programma’s. Maar dat wordt me behoorlijk lastig gemaakt. Ik wil namelijk graag stemmen op iemand die echt en beschaafd en betrouwbaar overkomt. Op iemand waarbij ik het gevoel krijg dat het land, wij dus, op 1 staan en niet zijn of haar eigen ego. Op iemand die me het gevoel geeft dat ik ’s avonds rustig kan gaan slapen want er waken deskundige, door ons gekozen, betrouwbare mensen over ons land en onze toekomst.

Een van mijn hersenspinsels en dus een tweet van de afgelopen week was: “het hoogste orgaan van de Nederlandse samenleving heeft een kwaadaardige tumor. Ik hoop bij God dat er geen uitzaaiingen zijn”.

Ik hoop oprecht dat onze toekomst bij de volgende verkiezingen een kabinet oplevert dat structureel bezig gaat met de toekomst van Nederland. Een kabinet dat om ons en om ons land geeft. Een kabinet dat haar eigen ego negeert en een kabinet dat het waard is te regeren. Dus ik moet nog maar eens heel goed na gaan denken aan wie ik dat wil toevertrouwen.

Een overzicht van al mijn logs vind je hier.

Bekijk alle logs van ingrid