Voordat ik mijn fiscaal partner leerde kennen, heb ik op het platteland aardig wat one-night-stands gehad. Letterlijk, want we bleven toch meestal staan. Om te zoenen. Maar zoenen met bijvoorbeeld een gabber is net zoiets als krulspelden draaien in de vacht van een opstandige kangoeroe.

Ik vind trouwens sowieso dat als je 14 bent, dat je het bij zoenen moet houden. Ga eerst dat Kofschip leren en kom dan een jaar later misschien vertellen dat je gezoent of gezoend hebt.

Mijn eerste tongzoen was van een jongen van het platteland. Op een kermis in een dorp kwam ik hem tegen. Het gebeurde een beetje snel. Hij had mij net een colaatje gegeven en toen sloeg hij toe. Toen zoenden we achter de kerk, in de octopus, achter een schaftkeet. Ik dacht dat hij een akker aan het ploegen was. Die zondag daarna was ik behoorlijk van de kaart. En ik moest nog de stelling van Pythagoras leren.

Daarna was het een tijdje rustig, totdat ik in de derde klas ging stappen. Ik was dus veertien. Mijn vriendinnen moesten allemaal om 1 uur thuis zijn. Ik trouwens ook. Maar nadat mijn vriendinnen op de fiets waren gesprongen, ging ik naar de kroeg voor 20-plussers. Maar met de mannen daar had ik helemaal geen klik. De eerstvolgende die zich aandiende was nota bene weer een boer. Wel een hele lieve boer trouwens. Alles ging wel prima, totdat ik van andere mensen uit hetzelfde dorp hoorde dat hij bij de zogenaamde kauwgomballenclub hoorde. Toen was het heel snel voorbij. Niet omdat ik iets tegen kauwgomballen heb, integendeel, maar omdat hij zich schaamde toen ik er naar vroeg. Dat was toch wel een vertrouwensbreuk.

Toen kwam die gabber uit Rotterdam. We waren op schoolreis in de Ardennen. Op de laatste avond ontmoetten we in de discotheek allemaal scholieren uit de havenstad. En ik kon nogal een potje hakken. En net zo goed kon ik trouwens stagediven (alleen mijn klasgenoten waren zo grappig om toen een stap opzij te doen). Dus het klikte wel met die gabber, het is tenslotte all in the mix. Maar ik werd doodnerveus van die jongen. Die kon gewoon niet stil blijven staan. En hij kon met zijn tong alleen maar rondjes draaien, alsof die een ontkurker op een fles wijn zette. We hebben na die trip naar de Ardennen nog gebeld, maar al op mijn veertiende had ik niet zo veel met Rotterdam.

Nu zoen ik met mijn fiscaal partner. En dat is behoorlijk aantrekkelijk. Als ik gaatjes in mijn kiezen heb kan hij de tandartskosten in het voorjaar weer zo boeken dat we weer net iets meer terugkrijgen. Makkelijker kunnen ze het zeker maken, en leuker ook!

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Kirin