De comeback waar geen enkele generatie op zit te wachten is aanstaande. Na wat gepruttel op festivals hebben Ray en Anita besloten een nieuwe single uit te brengen in een poging hun glorietijd te laten herleven. 2 Unlimited is terug en dat vind ik jammer.

Vreemd is het natuurlijk niet. Ray hield zich de afgelopen jaren vooral bezig met het produceren van muziek van kansloze bijlmerrappers en Anita liep bruiloften en partijen af waar ze samen met andere vergeten zangeressen oud repertoire ten gehore bracht. Dan verlang je natuurlijk wel eens terug naar het tijdperk dat de wereld aan je voeten lag.

Ik zie het voor me.

Ray die toevallig op z’n zolder is en in een muf hoekje zijn outfit van toen terugvindt. Hij pakt de leren broek, duwt het kruis tegen zijn neus en snuift de geur van leer en oud zweet eens goed op. Zijn gedachten gaan terug naar de tijd dat hij op het podium stond te zweten en de meisjes om hem vochten. Daarna loopt hij zuchtend de trap af naar zijn studio om daar de aanstaande flop van MC Swaffel af te mixen in de ijdele hoop dat deze wél door de radiostations opgepikt zal worden.

Anita die op een dorpsfeest in de Achterhoek voor de zoveelste keer een glas bier ontwijkt van een overenthousiaste agrariër die niet alleen zijn drankje aan Anita wil geven maar daarbij ook kenbaar maakt graag een blik te willen werpen op haar naakte boezem. Heel wat anders dan de beleefde Japanners die hoogstens fantaseren over het betasten van minderjarige meisjes in de metro en verder heel georganiseerd meedeinen op jouw klanken.

En dus gaan ze weer samen het podium op. Niet als 2 Unlimited, die naam is namelijk eigendom van de Belgische producers die naast de naam ook het meeste geld aan het succes hebben overgehouden, maar als Ray en Anita.

Ik vind het heel jammer. Ray is niet meer de afgetrainde cokesnuivende vrouwenverslindende badass waarmee ik ben opgegroeid, maar een brave huisvader met een buikje en een hypotheek. Anita is niet meer de wulpse schone wier fijne voorgevel menig jongeman op een eenzaam avondje inspireerde, maar een ietwat uitgezakte b-artiest die kleedkamers heeft gedeeld met Imca Marina en Dries Roelvink.

De mensen zullen wel juichen, maar ze juichen voor vergane glorie en jeugdsentiment. De single haalt wellicht de Top40, maar het wordt nooit meer zoals toen. Niet voor hun en niet voor ons.

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Vladimir