- ‹ vorige
- 3849 of 6211
- volgende ›
Een stapje vooruit zetten op de rand van het perron als de trein er bijna aankomt. "Nee laffe zwerver, zoek werk", zeggen als hij je die krant aanbiedt. Je baas een directe linkse willen geven als je vergadering binnenloopt. Ken je dat soort gedachtes? Ja? Maar het kan nog erger!

Merkwaardige dwanggedachtes, ik heb ze vaak. Je kan ze eigenlijk in verschillende categorieën verdelen. Zo zijn er de ideeën om je totaal sociaal onwenselijk te gedragen. Waarschijnlijk om ik mij normaliter dien te conformeren aan door de maatschappij geaccepteerd gedrag, omdat ik, laten we zeggen, mijn baan wil behouden. Maar oh oh oh, wat lijkt het me heerlijk om een keer midden in de vergadering op te staan en koffie over het hoofd van mijn collega te gooien. Of om mijn manager te besluipen en dan keihard aan zijn snor te trekken. Gewoon omdat ik zo ONTZETTEND benieuwd ben wat er dan zou gebeuren. Soms verlies ik mijzelf zo in deze fantasieën dat de kriebel om het te doen helemaal in je keel zit. Maar natuurlijk ben ik in the end te laf om er iets mee te doen.
De andere soort gedachtes waar ik mezelf me "entertain" zijn wat meer morbide van aard. In de categorie 'Wat als..'. Wat zou er gebeuren als ik mezelf boven dit ravijn uit de skilift laat glijden? Zou deze zaagmachine direct door mijn botten heen snijden als ik nu door duw? Het antwoord op deze vragen is vaak nogal duidelijk. Je gaat dood of je hebt heel veel pijn. En ik wil in het geheel niet dood en bloeden wil ik ook al helemaal niet! Waarom komen dit soort eigenaardigheden dan op in mijn hoofd? Overigens gaan ze ook net zo makkelijk weer weg.
Ik heb het al vaker met mensen over dit vreemde fenomeen gehad. Eerst voorzichtig natuurlijk, maar naar mate de herkenning vordert onbeschaamd vreemde voorbeelden uitwisselend. Kennelijk sta ik hierin niet alleen. En het besef dat het allemaal veel erger kan kwam toen ik laatst een verhaal las op een ander weblog. Over dwanggedachtes die meer seksueel van aard zijn...
Die betreffende jongeman kon tijdens gesprekken met zijn oudtantes, schoonmoeder of oma zijn gedachten er soms niet bijhouden. Er kwam een glazige blik in zijn ogen en je zag het interne gevecht. Deze jongeman had namelijk dwanggedachtes over wat er zou gebeuren als hij betreffende oudere dame eens stevig zou vastpakken om een flink potje te tongzoenen. Okay, je hebt dus baas boven baas. Give me the trains anyday!
Een overzicht van mijn eerdere logs? Klik dan hier!
Reacties
19 januari, 2010 - 17:47
Huuuu! Ik word ook geplaagd door dwanggedachten (wat zou er gebeuren als ik mijn stuur nu omgooi?) maar met mijn oma's heb ik nimmer willen zoenen. Althans, niet op die manier.
19 januari, 2010 - 19:33
Zo denk ik op de snelweg; wat zou er gebeuren als ik mijn deur nu opendoe???
Dat van die oma's...nee, dat dan weer niet, haha!
19 januari, 2010 - 22:17
Ik moest een keer bij een rondborstige collega die een veel te diep uitgesneden truitje aan had op mijn trillende handen gaan zitten om niet in haar borsten te knijpen.
Onze leidinggevende pakte het subtieler aan. Die zei dat mijn collega zulke kleding maar in haar vrije tijd aan moest trekken.
Zoenen met mensen die de leeftijd van mijn ouders hebben, is ook wel eens in mij opgekomen *schamen doet zich*
19 januari, 2010 - 22:24
Ik heb de laatste tijd vaak zin om, in de lift of tijdens groepsoverleg op school, gewoon mijn plas te laten lopen. Gewoon om te zien wat ze zouden doen.
Ik durf niet natuurlijk :D
Overigens komt het door deze scene in Mad Men:
http://www.youtube.com/watch?v=YWCz3omZpMk
19 januari, 2010 - 22:39
He heerlijk, misschien kunnen we een clubje oprichten.
Wat zou de wereld leuk zijn als iedereen gewoon een dagje toegaf deze gekke impulsen (nouja, niet degenen die pijn doen dan).
19 januari, 2010 - 23:04
Ohh ja dat herken ik ook! Vooral als klein kind in het theater. Dan wilde ik altijd heel spontaan het podium oplopen en gezellig meedoen, jammer dat ik dat niet heb gedaan...
20 januari, 2010 - 10:11
Als kind had ik deze wangedachtes ook al alleen het verschil met nu is dat ik er toen ook aan toegaf. Zo had ik een goudvis waar ik heelveel van hield. Zoveel zelfs, dat ik graag met hem wilde knuffelen. Ik was benieuwd wat er zou gebeuren als ik Ernie opviste uit zijn tank en hem dood zou knuffelen. Je kan wle raden dat Ernie mijn knuffeldood niet heeft overleefd en ik heel verdietig was... haha
20 januari, 2010 - 11:22
Ik ken dat soort gedachten wel maar dan niet in de zin van wat zou er gebeuren maar meer als een vorm van zelf-traumatiseer-poging of iets dergelijks. Mijn donkere kant vindt het 'leuk' om mij op de proef te blijven stellen door me de meest vervelende dingen voor te schotelen. Vooral vroeger bleef ik mezelf aanpraten dat overal beesten achter me aanzaten in het donker, dat er spinnen in mijn eten zaten en dat mijn moeder zichzelf opgehangen zou hebben wanneer ik thuiskwam van school. En nu nog steeds inderdaad ook sexueel getinte gedachten met de meest onaantrekkelijke personen, vaak niet eens vrouwen.
Ik ken overigens wel iemand die nog steeds af en toe toegeeft aan de leukere impulsen en dat is mischien wel de gelukkiste persoon die ik ken. Die rent bijvoorbeeld gewoon vlak na een optreden van een band het podium op om de zanger te knuffelen.
20 januari, 2010 - 18:43
Zo wilde ik laatst mijn pinpas door het decolleté van een collega halen
20 januari, 2010 - 21:59
heel herkenbaar. Soms heb de neiging om mijn computer het raam uit te gooien. Of een milkshake tegen een bus.
29 januari, 2010 - 11:34
Zo bizar deze herkenning, en hoe leuk zo'n clubje! Worstel best vaak met gedachten om bijv. een collega in z'n gezicht spugen, tijdens een overleg je baas vol in het gezicht slaan of iemand waarmee je aan de bar zit de kruk onder hem vandaan trekken... misschien is het zelfs wel beangstigend, maar de heftigste dwanggedachtes heb ik eigenlijk als je met "belangrijke" mensen om tafel zit; de directeur van het bedrijf of die belangrijke nieuwe klant. Hmmm bij nader inzien ik denk dat het verstandig is om niet bij jullie clubje aan te sluiten...
Nieuwe reactie inzenden