Toen ik solliciteerde bij PinkBullets zei de hoofdredacteur dat ik overal over mocht schrijven. En uiteindelijk schrijf ik geregeld over mensen die het niet zo goed begrepen hebben. Want mensen kun je hun gedrag kwalijk nemen. Dus daarom schrijf ik nu een stukje over dieren.

Want dieren kun je niks kwalijk nemen. Dieren zijn lekker onnozel. En vaak ook lief. Ze scharrelen wat rond, liggen bij de kachel, kwispelen als je thuis komt, maken een gekke bokkensprong in de wei, rennen in hun radje, zwemmen door een plastic kasteeltje. Wat nou economische crisis? Who the fuck is Wilders? Ja, als je ergens jaloers op kunt zijn bij dieren is het wel hun eenvoudige leven. Man, ik geef een week salaris op om lekker door een plastic kasteeltje te zwemmen!

Maar soms wordt een dier ziek. En dan breng je hem of haar naar de dierenarts. Laatst nog, mijn cavia was verkouden. Dus daar zat ik in de wachtkamer met een mandje onschuld waaruit af en toe ‘hatsjoe’ klonk. Ik keek naar een poster voor intelligente kattenluikjes die alleen reageert op de chip van jouw kat. Het zou me niet verbazen als je binnenkort ook online je kat kan volgen op internet. Ze hangen toch ook webcam’s in nestkasten? Eigenlijk is het best wel schandalig. Ik hoef geen bevalling te zien bij een collega, laat staan van een vreemde op tv. Dus ik hoef ook niet naar van die lelijke babyvogels te kijken die uit een ei kruipen. En daarnaast zou een dier misschien gewoon recht moeten hebben op privacy.

Mijn cavia was trouwens nog wat zieker dan ik dacht, maar het komt erop neer dat ze moet sonjabakkeren. De dierenarts heeft zelfs haar buikje kaal geschoren en haar organen gescand. Maar ze heeft volgens mij het geheugen van een goudvis, want ze zet gewoon weer haar keel op als de koelkast opengaat. Ze is net als de meeste andere dieren lekker onnozel.

Hun baasjes zijn soms ook onnozel, maar zij zijn zich ervan bewust. Vooral als ze na het consult bij de dierenarts hun portemonnee tevoorschijn moeten toveren. Daarom vraag ik me af of ik de mens nou als tragisch figuur moet beschouwen of als een diersoort met een klein beetje meer zelfbewustzijn. Ik denk namelijk dat je meer van mensen kan houden als je kiest voor dat laatste. Je zou de mens dus moeten zien als een diersoort die soms net zo onnozel is. Dan is die Wilders dus eigenlijk maar een oliebol. En mensen in Staphorst die verhaal gaan halen bij de wethouder omdat er botten zijn gevonden uit een tijd dat er volgens de bijbel nog helemaal geen mensen waren, die zijn gewoon een beetje sneu want ze weten kennelijk niet beter. Ik krijg nu zelfs een beetje een knuffelig en warm gevoel. Misschien moet ik Wilders en die mensen in Staphorst gewoon een valentijnskaart sturen. ‘Hey gekkie, wat je ook zegt, ik weet dat je het niet zo bedoelt’. Eerlijk gezegd verwacht ik dat Wilders wel een beetje uitgeprutteld is. Iemand die zo lang moppert, heeft echt ergens last van. Ik denk dat ie in ieder geval een slecht geheugen heeft, maar toch op zijn minst last van zijn keel. Ik denk dat de hele tweede kamer last heeft van zijn keel. Mocht het echt niet overgaan, dan wil ik hem best even meenemen naar de dierenarts.

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Kirin