In december kan het allemaal. Kinderen gaan bij een vreemde oude man op schoot zitten, nemen snoepjes aan van vreemden en zingen liedjes over kapoentjes (gecastreerde hanen). Ze kijken allemaal braaf het Sinterklaasjournaal, maar zelfs jonge kinderen weten waar het echt om draait: de cadeaus.

Tot aan de kerst verkeren we in algehele decemberstress. Kom je met verjaardagen soms nog weg met een boekenbon, in de feestmaand moeten er ECHTE CADEAUS komen. Dus gaan we met z’n allen op zaterdagmiddag het centrum in, om de vreugde van geven te ervaren (zoals een bekend warenhuis adverteerde).

Whahaha. Wat een bullshit

De vreugde van geven, vast letterlijk vertaald uit het Engels. De hel van het Sintshoppen, zul je bedoelen. Je komt de winkels amper in door verhitte, bellende moeders met kinderwagens, die de ingang blokkeren. Eenmaal binnen zie je door de mensen de chocoladeletters niet meer, laat staan dat je nog leuke-maar-betaalbare cadeaus kunt vinden.

Ondertussen hoor je in elke winkel hetzelfde kinderkoortje met strooigoed-suikerkick de meest irritante Sinterklaasliedjes zingen. Ben je aangesloten in de kassa-rij, dan weten bejaarden met plotseling opkomende doofheid altijd voor te dringen.
Tip: besteed het Sintshoppen uit aan een bejaarde. Die kunnen ongestraft doen alsof ze niet begrijpen dat er een rij staat. Niet gehinderd door enige schaamte, dringen ze zo een paar plaatsen voor. Ze hebben de hele week de tijd, maar ook bejaarden moeten op zaterdag winkelen. Dat vinden ze namelijk gezellig. Zij wel, ja. De tolerantie voor hang-ouderen ligt deze maand gewoon wat hoger. Doe er je voordeel mee.

Het hele systeem van cadeaus geven is een grotere desillusie dan Sinterklaas zelf. Je moet iemand wel heel goed kennen, wil je iets kopen dat ‘ie nog niet heeft, maar wel wil hebben. We zoeken stad en land af naar een cadeautje dat echt bij de persoon lijkt te passen, zonder deze persoon iets te vragen. Het moet wel een verrassing blijven.

Ik heb meerdere keren een heerlijke set badschuim gekregen, van lieve vrienden. Ik heb nog nooit in een huis met een bad gewoond.
Mijn ouders geven graag nuttige cadeaus. Als kind kreeg ik daarom een regenpak van Sinterklaas. Niet uitgezocht door de modepiet, het ding was foeilelijk.

Uiteindelijk gaat het om de moeite die je voor elkaar doet. Dat je in de stromende regen toch de stad in gaat, je laat bekogelen met pepernoten, net voor sluitingstijd een cadeau vindt en uiteindelijk met verf in je haar en overal plakband een surprise afmaakt.

Je wordt elk jaar beter in het glimlachje, waarmee je de hulpsinterklaas bedankt voor de moeite van het shoppen. En het cadeau? Ach.. een gegeven paard..

Ik wens iedereen heel veel succes bij het shoppen, het geven en het krijgen van cadeaus. Wat zullen we blij zijn als het erop zit.

Bekijk alle logs van Elly