Na die zin wordt het vaak ongemakkelijk. Op dezelfde toon waarop ik bijvoorbeeld zou zeggen; “heb jij opzettelijk op mijn nieuwe feestjurk gepoept?” zeggen mensen dan; “drink jij niet? Nooit?”. Ook worden er vaak mensen bij gehaald. “Hey! Wist jij dat Judith helemaal niet drinkt?” Voor ik het weet word ik dan aangegaapt door een verbijsterd groepje mensen, compleet in paniek, want ik breng de gezelligheidsfactor in gevaar.

De titel van dit stuk is natuurlijk niet helemaal waar. Ik drink wel, maar geen drankjes waar alcohol in zit. Dat vinden mensen erg raar. Ik rook wel, en dat vinden mensen ook raar. Ik vind het dan weer raar dat ik meer commentaar krijg op mijn niet-drinken dan op mijn wel-roken.

Het is december. Dan drinken we in Nederland nog meer alcohol dan in andere maanden. De feestdagen moeten immers gezellig zijn, dus is er alcohol nodig. Veel. Anders is het niet gezellig. Dus dan zit ik ergens aan een mooi gedekte tafel en moet ik de gastheer of –vrouw bruusk onderbreken bij het inschenken van de wijn.
“Nee, dank je, ik hoef geen wijn.”
“Ik heb ook wit hoor, als je dat liever wilt?”
“Heel vriendelijk aangeboden, maar ik hou het liever bij water.”
“Bacootje dan?”
“Nee, ik hoef geen alcohol.”
“Ach kom, toch wel één glaasje, anders is het zo ongezellig.”
“Ik drink geen alcohol.”
Na die zin wordt het vaak ongemakkelijk. Op dezelfde toon waarop ik bijvoorbeeld zou zeggen; “heb jij opzettelijk op mijn nieuwe feestjurk gepoept?” zeggen mensen dan; “drink jij niet? Nooit?”. Ook worden er vaak mensen bij gehaald. “Hey! Wist jij dat Judith helemaal niet drinkt?” Voor ik het weet word ik dan aangegaapt door een verbijsterd groepje mensen, compleet in paniek, want ik breng de gezelligheidsfactor in gevaar.

Een poos geleden gaf ik zelf een feestje. Met mijn beste vriendin. In een kroeg, een karaokebar om precies te zijn. Ik stond op het podium en zong (nou ja, zingen, ik krijste in de microfoon), ik deed malle dansjes met dronken Britten, praatte met iedereen en had de tijd van mijn leven. Het was zo’n zeldzame avond waarop alles leuk was en iedereen het met elkaar kon vinden. Tijdens zo’n dwaas dansje liep er iemand schreeuwend op me af. (De muziek stond nogal hard) Ze ging naar de bar en wilde weten of ze nog iets voor mij mee moest nemen. Ik staakte mijn malle dansje, gaf haar een knuffel en schreeuwfluisterde in haar oor dat ik dorst had en ze een Spa Blauw voor me mee mocht nemen. Ze liet me los, duwde me een stukje naar achter en keek me strak aan. “Judith. Dit is een kroeg, ik ga écht geen Spa Blauw halen, het moet wel een beetje gezellig blijven.”

Ik heb geen alcohol nodig om te dansen en te feesten. Als ik ‘ongezellig’ ben op een feestje, ligt dat aan mijn zure karakter, niet aan het gebrek aan alcohol. Dat zure karakter wordt trouwens alleen maar versterkt door alcohol, dat is een van de redenen dat ik niet meer drink. Ik word er namelijk heel erg ongezellig van.

(PS. Op bovenstaande foto hang ik aan een paal. Nuchter. De ongezelligheid spat er vanaf.)

Meer columns lezen? Klik hier!

Bekijk alle logs van Judith