Zeg nou eerlijk, zijn we niet allemaal blij dat de kerst weer achter de rug is? We hebben weer alles uit de kast gehaald, ons een dwarslaesie staan koken in de keuken, onze ogen laten glanzen bij het openmaken van de kado’s, vooral van gêne en medelijden, en nu staat alle Troep uit Thailand verlaten op de zolder. Ik weet niet wat erger is, een eenzame kerst of een kerst vol gekkigheid, volgeplempt met allerlei gezellige aangelegenheden.

Ik sprak eens een vrouw die werkte bij de Rutgers stichting. Als het plotseling mooi weer was en de mensen zaten op de terrassen, dan zat de volgende ochtend, dankzij de spontane, uitgelaten sfeer de avond daarvoor, de spreekkamer vol met soa’s en ongewenste zwangerschappen. Maar de dag na kerst was de spreekkamer altijd leeg. Men is kennelijk zo gestresst van alle geplande gezelligheid, dat spontane sex erbij inschiet. En nu ben ik een liefhebber van wandelingen langs landgoederen en walnotenlanen, maar met kerst laat ik me in de bossen niet zien, want je hangt er met de benen uit. Dan kun je misschien nog beter naar het tuincentrum of de Ikea.

Eigenlijk houd ik veel meer van Oud & Nieuw, vooral dat nieuwe, waarbij alle rust weer terugkeert, de kerstboom wordt vervangen door een paar hyacinten op de tafel en op tv de reclamezendtijd na alle parfums en horloges ruimte maakt voor de kleine prijzen in de supermarkt, want iedereen is blut.

Tot voor een paar jaar geleden had ik mijn nieuwjaarsbeleving vooral in september, met een nieuwe schoolagenda. Ik zou weer vol ijver mijn huiswerk maken, me inschrijven voor dansles en mijn zinnen zetten op toegang tot de regionale discotheek en alles wat er uit zo’n avond kan voortvloeien. Nog altijd is die nieuwjaarsbeleving voor een deel gekoppeld aan een nieuwe agenda. Want welke telefoonnummers schrijf ik over? Een blik op de stapel kerstkaarten helpt daar nu aardig bij. Voor al het overige is het ctrl alt del, ook voor mensen die nooit in mijn agenda hebben gestaan. Want laten we wel wezen, mogen we Yolanthe, de kredietcrisis, Twitter, de Mexicaanse griep en Patricia Paay achterlaten in het jaar 2009? We moeten immers ruimte maken voor de hypes van 2010 en ik zal ze warm onthalen!

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Kirin