Afgelopen zaterdag dacht ik het sinterklaasgedoe te ontwijken in de kroeg. En ik had bedacht dat heel single Rotterdam in dezelfde kroeg zou zitten. Gezellig. En gezellig was het. Bijzonder ook. En ik weet nu ook weer waarom ik nooit meer naar de kroeg ga.

Mensen verkleed als sinterklaas met bier in baard, daar moest ik even doorheen. Het was nou eenmaal sinterklaasavond. Maar op die avond gaan er ook gewone mensen de kroeg in. Mensen die geen sinterklaas vieren. Leuke mensen, dacht ik zo. Single, leuke mensen, zonder kinderen. Anders hadden ze wel thuis gezeten, met kinderen, of met partner bij schoonouders ofzo. Ik had er zin in.

Single waren de mannen wel. Jongens eigenlijk. Want, man, wat waren ze jong! Mijn droomman stond er duidelijk niet tussen. Ik heb het wel eens geprobeerd hoor, maar een stuk jonger en ik; werkt niet! Goed, ik en vriendin werden aangesproken door al deze frisse jonge knullen en hun frisse jonge uiterlijkheden en hun gladde wangen en tengere lijfjes. De één probeerde nog meer indruk te maken dan de andere, want, zoals Thomas aangaf, willen jonge jongens steeds vaker een ‘oudere’ vrouw. Ja, u leest het goed, ik en vriendin werden aangeduid als ‘oudere vrouwen’. Nu snap ik ook wel dat, wanneer je vijfentwintig jaar bent, de drieëndertig nog heel ver weg lijkt. Oud ook. Goed, we waren dus lekker hip oud daar. Thomas moest eigenlijk naar huis, hij zou de volgende ochtend om negen uur de badkamer van zijn opa verbouwen. Correctie, oma. Ik verstond hem gewoon niet goed. En hij had pas op zijn vierentwintigste zijn ouderlijk huis verlaten. Waarom vertelt iemand dat? Ook had hij een guirlande en wist beter wat dat is dan ik. Exit Thomas.

Er kwam alweer een ander. Dronken en lachend. Heel dronken. Matig lachend. Hij vroeg op wie ik aan het wachten was. Niemand. Ik was immers al met iemand, een vriendin. Ja, we waren wellicht aan het wachten op woestaantrekkelijk mannelijke mannen. Maar we hadden de hoop al opgegeven, dus nee, ik wachtte op niemand. Omdat ik op niemand stond te wachten bedacht hij de werkelijk briljante vraag: ‘Ben jij een geile donder?’ Ik keek hem vragend, met een diepe frons aan, een stilte volgde en hij beantwoordde deze stilte nerveus met de opmerking dat Jan zo zou komen en dat Jan speciaal voor mij kwam. Bijzonder. Tien minuten later stond hij te zoenen met een kinloos meisje. Ja echt. En daar kon zij niets aan doen. Ook niet aan het feit dat zij de dronken jongen zoende. Naast een zwarte piet. Wij waren benieuwd naar Jan.

Daar kwam Jan. Jan was een toffe gozer. Hij was zesentwintig jaar. Groot, nog niet dronken en in voor een gezellig praatje. Hij vooral. Want het is in, bij al die gasten, om heel veel over jezelf te vertellen in de kroeg. Hij wilde geen vriendin, hij gaat eerst carrière maken. En dat gaat niet samen met een vriendin. Vond hij. En toen begon hij over zijn huidige baan. Daar ben ik even afgehaakt en heb ik vriendin het ‘ja ik luister aandachtig’ werk laten doen. Daarna vertelde hij, out of the blue, dat hij christen is en daarom niet zomaar een vriendin neemt voor de lol. Later wil hij wel een vriendin, als hij een goedlopend bedrijf heeft. Hij wil dat niet tegelijk. Dat kan niet. Maar hij heeft wel, zo vertelde hij, onlangs een one-night-stand gehad met een vrouw van ver boven de veertig. En dat was heftig, zei hij. En spannend.

Ik heb maar niet gevraagd of God dat wel oké vond.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je meer van me lezen, klik dan hier.