Soms als ik een boek lees vind ik het echt jammer als ik de laatste pagina heb gelezen en ik het boek dicht sla. Dit is zo’n boek. Een heerlijke avonturenroman waarbij ik me compleet wist te verplaatsen in de hoofdpersoon. En dat is knap, want in tegenstelling tot Merce Blackboro ben ik geen zeventienjarige verstekeling aan boord van een schip. En al helemaal niet op een schip wat onderweg is naar de Zuidpool en vast komt te zitten in het dikke ijs van de Weddellzee.

Inclusief de verstekeling zitten er 28 man aan boord, die zich onder leiding van Sir Ernest Shackleton hebben voorbereid op de eerste Zuidpoolexpeditie te voet. Merce heeft besloten stiekem aan boord te gaan toen zijn beste vriend Bakewell wel tot de bemanning werd toegelaten en hij zelf werd afgewezen omdat Shackleton hem te jong vond.

Al vrij snel wordt Merce gevonden en omdat ze inmiddels al op de open zee zitten, kunnen ze niets anders doen dan hem opnemen in hun midden. Zijn aanvankelijk veel mensen tegen zijn komst, als snel heeft hij zijn plaatsje op het schip gevonden en ontpopt zich zelfs tot een van de lievelingetjes van Shackleton.

Wat er vervolgens allemaal gebeurt, moet je zelf maar lezen. Ik vond het in elk geval heerlijk om compleet ondergedompeld te worden in een wereld die zo ver van me af staat en was compleet gefascineerd door de manier waarop de mannen -gedwongen- moesten zien te overleven op het Zuidpoolijs. Deze roman is gebaseerd op waar gebeurde feiten, in 1914 heeft Shackleton inderdaad een -mislukte- expeditie georganiseerd en zat er een verstekeling aan boord. Hierdoor wordt het boek voor mij nog fascinerender, want het is onmogelijk je voor te stellen dat je maandenlang in het ijs gevangen zit, zonder dat je even 112 kan bellen of naar huis kan sms’en dat het wat later wordt.

Ondanks alle drama’s, is het een opgewekt boek om te lezen. Bonné heeft een vlotte schrijfstijl, waardoor je als het ware het verhaal ingezogen wordt. Tevens heeft de vertaler een paar keer het woord ‘vermetel’ gebruikt -toevallig een van mijn lievelingswoorden- en dat maakte het lezen alleen maar een groter feest. Dit boek krijgt dan ook vier van de maximaal vijf roze kogels. Waarom geen vijf? Of het aan de schrijver ligt of de vertaler weet ik niet, maar sommige zinnen lopen niet helemaal lekker en zijn lastig om te lezen, daarom één kogel aftrek.

Uitgeverij Q
November 2009
374 pagina's

Meer boeken? Klik hier!

Bekijk alle logs van Judith