- ‹ vorige
- 3612 of 5935
- volgende ›
Allicht begin ik voorspelbaar te worden in mijn onwetendheid, maar ook deze week heb ik weer drie vragen waar ik het antwoord niet op weet, hopelijk jij wel.
1. Hoe komt het dat sommige mensen in staat zijn om te moorden? Of is iedereen in staat om te moorden, maar doet het gros het gewoon niet?
2. Zijn sommige ziektes een modeverschijnsel of worstelen al eeuwenlang mensen met dyslexie, ADHD en borderline en wordt het nu pas (h)erkend?
3. Waarom willen de Amerikanen geen goede betaalbare gezondheidszorg?
Klik hier voor al mijn vragen.
Reacties
10 november, 2009 - 10:35
1: Er zijn voor elk levend wezen omstandigheden die het wezen ertoe zetten te moorden. Dat de meeste van ons nooit die omstandigheden ervaren maakt ons er ook niet beter op.
2: Het wordt nu pas herkend. Het is namelijk heel makkelijk om bijvoorbeeld van dyslectische mensen te zeggen dat ze gewoon dom zijn en dat ze het best kunnen als ze het maar beter proberen, dan te erkennen dat we eigenlijk niets te zeggen hebben over wie en wat we zijn. Dat geldt voor ADHD-ers en Borderliners ook; het komt mensen beter uit om te denken dat ze wel beter kunnen maar gewoon niet willen. Maar nu we wel deze afwijkingen steeds beter kunnen herkennen, zijn er ook een aantal historische figuren waarvan wordt vermoed dat ze ADHD-ers waren: Napoleon, Nostradamus, Beethoven, da Vinci, Einstein, Newton en zelfs Socrates, om er maar een aantal te noemen. Ze hebben echter nooit een officiele diagnose kunnen krijgen.
10 november, 2009 - 12:22
1) Ik denk dat mensen moorden omdat ze geen andere oplossing zien of gewoon psychopaat zijn. Ik vraag van mezelf af of ik in een oorlogssituatie tot zoiets in staat zou kunnen zijn. En ook of ik wel in het verzet zou durven. Ik denk dat ik struisvogeltje zou spelen.
2) Een deel van deze 'ziektes' ontstaan in een hele drukke samenleving waarin je snel moet kunnen schakelen. En dyslexie valt pas op als we steeds meer gericht zijn op de geschreven taal. In de middeleeuwen viel iemand met dyslexie niet zo op. En borderline is gewoon een echte ziekte.
3) amerikanen willen vooral niet dat de overheid zich met veel dingen bemoeit. Dus de zorg is daar overgeleverd aan de commercie. En tja, of dat goed is valt te betwijfelen
10 november, 2009 - 17:28
2. Er wordt makkelijker een etiket ergens op geplakt. Ben je te druk, heb je ADHD; ben je afwezig, ben je autistisch. En door het in hokjes stoppen kan je mensen eerder beoordelen, weet je eerder of je iets aan ze hebt.
11 november, 2009 - 16:20
Hmm.. Door mensen in hokjes te stoppen zal het eerder zo zijn dat je nooit weet wat je wel aan ze hebt.
Het is wel zo dat er makkelijk labeltjes worden geplakt, maar dat is nu juist een stuk minder dan vroeger. Wanneer een dergelijke afwijking bij iemand wordt geconstateerd is dat ook niet in het belang van anderen, maar vooral in het belang van degene bij wie de constatering wordt gedaan.
12 november, 2009 - 22:24
Zijn er dan de laatste jaren meer ziektebeelden bij gekomen dat er ook vaker een verkeerde diagnose gesteld wordt?
13 november, 2009 - 09:52
Het hele beeld wat we hebben bij wat ziektes zijn is al onvolledig. Een diagnose is maar een kleine stap in de richting van zelfkennis en inzicht. Je kunt alle eigenschappen van het menselijk brein wel apart nemen, van elke eigenschap het gemiddelde nemen, en iedereen met afwijkende eigenschappen ziek noemen maar dan zijn we allemaal ziek*. Ik denk dus meer dat het een modeverschijnsel is om mensen ziek te noemen. Maar dat doen de 'normale' mensen om zichzelf normaal te kunnen vinden omdat het beeld wat ze van normaal hebben ook onvolledig is.
* Behalve Frans Bauer uiteraard; die is 'zooo gewoon'. Maar ik ben blij dat ik Frans Bauer niet ben.
13 november, 2009 - 19:54
Ziekte is een relatief sociologisch begrip (of sociologisch relatief begrip). Twee voorbeelden:
1. Bij de dodelijke slachtoffers van de Mexicaanse griep wordt vermeld of ze gezond waren. Tuurlijk waren ze niet gezond, maar hadden ze griep!
2. Ik zat op de basisschool bij een jongen in de klas. Zijn vader was een echte goede vader. Zo eentje die een goede baan heeft, lief is voor zijn kinderen, ze twee keer per jaar met ze op vakantie gaat, etc.
Zijn vader gebruikte twee keer per week cocaine. Volgens de maatschappelijke normen is die man dus ziek, want drugsgebruik wijkt af van het gemiddelde en dus ben je niet normaal.
Nieuwe reactie inzenden