We hebben een schoonmaker op het werk. Of eigenlijk haalt hij alleen ons afval van kantoor op. Wij scheiden namelijk ons afval in papier, fruitschillen en de rest. En daarmee staat onze afvalverwijderaar bij mij in hoger aanzien dan de gemiddelde pleepoetser. Maar nog het meest gewaardeerd is degene die de koffieautomaten van koffie voorziet. Want als er een koffieautomaat stuk is, dan breekt de pleuris uit in de kantoortuin. Misschien dat een bak koffie daarom ook wel bakkie pleur wordt genoemd.

Maar eigenlijk wilde ik het helemaal niet hebben over de koffieautomatenbijvuller, ik wilde het hebben over iets wat de afvalverwijderaar zei. Onze afvalverwijderaar komt namelijk uit een warm land waar nog niemand van Ciska Dresselhuys of Aletta Jacobs heeft gehoord. En ik raakte met hem in gesprek over de man-vrouw verhoudingen. Veelwijverij is namelijk heel normaal in zijn land en hoofdschuddend constateerde hij dat ‘hier vrouw baas’. Gelukkig kunnen we lachen om deze verschillen, maar ik ging toch met een denkrimpel het pand uit die avond. Zijn vrouwen hier de baas?

Als je de Opzij mag geloven is dat niet zo. Daarom word ik een beetje moe van dat blad. Het strookt ook niet met hoe ik de zaken zie. Want volgens mij zijn wij toch in veel dingen de baas. Misschien verdienen we minder en is het irritant dat wij ‘natuurlijk’ de eerst aangewezen persoon zijn als het op de zorg van de kinderen aankomt, maar voor elke beslissing die genomen wordt in een huishouden is de mening van de vrouw vaak doorslaggevend.

Ik ben bijvoorbeeld echt een fan van het milieu en daarom hou ik altijd (volgens hem tot vervelens toe) in de gaten of telefoonopladers niet zinloos in het stopcontact zitten. Ik kan zelfs de gemeente bellen als overdag de lantaarns op straat branden. Daarnaast is mijn manier van schoonmaken natuurlijk de beste, dus eerst alles afstoffen en dan pas stofzuigen. En wordt mijn mening over milieu en schoonmaken niet altijd gewaardeerd, ik ben wel het orakel in smaakkwesties. Kleding, kapsels en dingetjes aan de muur, als mijn gezicht vertrekt alsof ik Brinta zit te herkauwen, dan wordt die oprechtheid toch zeer gewaardeerd.

En dan nu staat ons een wat duurdere aankoop te wachten. Want we hebben de dvd-speler het huis uit getrapt (we hebben wel eerst links en rechts gekeken of er geen verkeer aan kwam). Dus nu is de vraag, wordt het een blu-ray speler of een Playstation 3? Afgelopen weekend ben ik even de winkel in gelopen om daar te staan twijfelen.

Eerst heb ik trouwens bij de bak dvd’s gestaan waar boven stond ‘humor’. Ik wilde even snuffelen naar cabaret, maar er stond ook de dvd-box ‘Faces of the nazi regime’ en ‘Alles over uw huisdier’, heel gek was dat. En boven de bak porno stonden 5 bordjes ‘dvd erotiek’, voor het geval dat je tietenblind bent maar wel kunt lezen zeg maar. Maar uiteindelijk toch weer naar die Playstation 3 gekeken en ik weet het nog steeds niet. Ze hebben alleen maar stomme spelletjes met vette actie. En ik wil gewoon een blij behendigheidsspelletje, zoals surfen met pinguïns.

En nu laat mijn gezag het afweten, want een twijfelende vrouw telt niet mee. Maar gezag is ook geen permanente ‘nee’, voor je het weet wordt je permanente pms verweten. En dan kan ik ook dat ontkennen of zeggen dat ik voortijdig ben opgedroogd en huilend naar de Senseo in onze keuken lopen voor een bakkie troost als de pleuris aan het thuisfront is uitgebroken over de PS 3. Of lekker hersenblond zeggen dat PS 3 de derde krabbel van mijn penvriendin was als de brief eigenlijk al was afgerond.

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Kirin