Juli 2008 werd ik gekoppeld aan S. Ik had veel over hem gehoord. “Het is een sportieve jongen en hij is best wel druk” hadden ze gezegd. Ik wilde hem wel een keertje ontmoeten, ik was benieuwd. Ik vond het wel spannend. Hoe zou het zijn? Wat zou hij van mij vinden?

Bij onze eerste ontmoeting hadden we meteen een klik. Hij kletste honderduit en we hadden een leuke avond. Vanaf die avond spraken we elke week af. Nu, anderhalf jaar later, is er iets bijzonders aan de hand.

S. en ik zijn veranderd. Die afspraakjes hebben tot iets geweldigs geleid.

… en nu komt er geen chicklit-verhaallijntje.

S. is namelijk dertien en hij heeft ADHD. We zijn gekoppeld vanwege een maatjesproject. Ik ben een soort grote zus die gekoppeld kan worden aan een kind dat aandacht nodig heeft. Ik ga op stap met S. omdat ik vrijwilliger ben. Geloof het of niet, aan deze ‘dates’ heb je meer dan aan de gemiddelde date met een man. En je hoeft niet na te denken over wat je aan moet.

Het is natuurlijk wel anders, met zo’n puber. Gesprekken gaan over auto’s en vechtgames, en als je geluk hebt over wezenlijke vragen als: “is Tommie uit Sesamstraat een hond of een beer?”. Uit eten gaan is niet zo’n goed idee. S. schrokt als een biggetje en likt zijn bord af als je hem niet tegenhoudt. Hij eet helaas graag spaghetti, wat eruit ziet als een bloederige horrorscène.

En toch is er iets geweldigs. Ik blijf met S. afspreken. Niet alleen omdat ik dan een excuus heb om te snoepen en kinderfilms te kijken. Of omdat zijn moeder hem vaak iets lekkers meegeeft. Wel omdat ik nu begrijp waar het goed voor is.

S. heeft meer zelfvertrouwen gekregen.
En dat heeft iets te maken met die dates van ons.
Dat vind ik ontzettend cool.

S. praat meer met zijn ouders en maakt makkelijker vriendjes. Toen er werd gevraagd wat ‘ie van mij had geleerd zei ‘ie: “met anderen omgaan”. Ik had geen idee. Ik dacht dat ik hem alleen had geleerd om een pannenkoek in de lucht om te gooien.

Zo simpel is het dus. Met een beetje aandacht kun je heel wat bereiken.

Kinderen zijn irritant, lawaaiig en vies. Maar vanaf een jaar of tien zijn ze best grappig. Dan kun je om het hardst boeren, allebei valsspelen bij Monopoly, schandalig veel spekkies eten… Ik kan het iedereen aanraden: word maatje!

Nieuwsgierig? Kijk eens op www.vitalisdenhaag.nl

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Elly