Aan het einde van weer een zaterdagavond liep ik naar mijn jas en de lege plek ernaast. Op die lege plek stond nog geen uur geleden mijn nieuwe tas. Mijn tas van een week oud met mijn blouse van twee weken oud. Mijn tas met geld, sigaretten, kauwgom, deodorant, parfum, een vermogen aan make-up en al mijn pasjes. Mijn functionele, net nieuwe tas!

Op zaterdagavond ga ik nu eens naar het poppodium omdat daar een leuke band speelt, dan eens drink ik een biertje in één van de jongerenkroegen (dat zijn kroegen met een kleine dansvloer waar de top40-muziek op een geluid van 120 decibel staat en van barkrukken vallende, veertienjarige – zie foto - meisjes en jongens die als openingszin: “Hé, schatje” hebben, in overvloed aanwezig zijn) omdat die barman die vriendin C. zo leuk vindt toevallig werken moet.

Het enige waar ik (bijna) nooit van afwijk, is dat ik aan het eind van de avond in De Gloppe (Fries voor steeg) beland. Het Toon- en Kleinkunst-/Muziekcafé (jazeker) is mijn tweede thuis geworden. Boven dans je rokend op uiteenlopende muziek de blaren op je hielen en beneden raak je met de meest interessante mensen in gesprek. Allen zijn er leuk en vrolijk en iedereen houdt van elkaar. Dacht ik.

Aan het einde van weer een zaterdagavond liep ik naar mijn jas en de lege plek ernaast. Op die lege plek stond nog geen uur geleden mijn nieuwe tas. Mijn tas van een week oud met mijn blouse van twee weken oud. Mijn tas met geld, sigaretten, kauwgom, deodorant, parfum, een vermogen aan make-up en al mijn pasjes. Mijn functionele, net nieuwe tas!

En ik dacht dat ik niet het meisje was dat veel waarde hechtte aan haar tas. Ik gooi ze altijd op de grond, maak ze binnen twee weken zo smerig dat een keuken in een studentenhuis er niets bij is en er zijn tijden dat ik ze even niet uit kan staan. Maar nu.. Ik kon wel janken. En dat dan ook nog eens in MIJN kroeg.

Na de zondagmorgen slapend te hebben doorgebracht, ging ik dus heel verstandig naar het politiebureau. Dicht. Omdat het zondag is. Dat geloof je toch niet? Je zult maar op de hoogte zijn van een moordplan, aangifte willen doen en de volgende dag de moed niet meer kunnen verzamelen.

Enfin, gelukkig was er wel een agent aan de achterkant van het gebouw. Ik vertelde wanhopig wat er gebeurd was en dat ik aangifte wilde doen. Ik moest de volgende dag naar het gemeentehuis, even naar het bureau bellen en dan een afspraak maken. Een afspraak maken? Ja, dat moet als je aangifte wilt doen.

“Mijn tas is gestolen met onder andere mijn pinpas en id.-kaart, dus ik wil graag een afspraak maken om aangifte te doen.” O, dat kan ook via internet. Wat vreemd dat die agent dat niet wist. Ik zette de p.c. aan, ging naar de site en vulde het formulier in. Zijn er identiteitsbewijzen gestolen?. Braaf kruiste ik ‘ja’ aan en wilde op ‘verder’ klikken. Indien er identiteitsbewijzen gestolen zijn, kunt u geen aangifte doen op internet. Nogmaals; wat vreemd dat die agent dat niet wist.

Het allermooiste dat het stelen van mijn tas teweeg heeft gebracht, was toch wel de gierende lachbui van mij en vriendin A. Zwaar chagrijnig zaten we te wachten in het gemeentehuis, zij wegens liefdesperikelen, ik omdat ik dankzij de dief zonder make-up met een joekel van een puist (time of the month) de deur uit moest. Toen ik eenmaal aan de beurt was, liep vriendin A. met me mee. Ik zei net tegen haar dat ik oprecht geloofde dat deze dag in ieder geval niet slechter kon worden.

Ik stond snel weer met beide benen op de grond toen de vrouw achter de balie me vertelde hoeveel geld ik kwijt zou zijn voor een nieuw identiteitsbewijs. Oké. Mijn tas is gestolen waardoor ik niet alleen zeer aangedaan maar ook een vermogen achteruit ben. Mijn id.-kaart ben ik kwijt, mijn pinpas, mijn nieuwe blouse, mijn make-up.. En dan is het werkelijk zo dat die vrouw achter de balie me vertelt dat omdat één of andere mongool het waagde mijn tas te stelen, ik bovenop de standaardprijs voor de id.-kaart extra geld moet betalen? Omdat het een eigendom van de staat is? Gelukkig kon ik er nog om lachen; ik wist wel dat uitgaan altijd meer kost dan je van tevoren denkt.

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns en gedichten.

Bekijk alle logs van NasharaRowold