"Alle mannen zijn klootzakken!" Welke vrouw heeft dit niet ooit gezegd, geroepen, geschreeuwd, gehuild of gefluisterd? Niet eens uit ultieme frustratie wanneer die ene jongen die zo speciaal leek en zo goed kon luisteren en je zo goed begreep een rondneuker bleek te zijn die na drie passievolle nachten alweer klaar met je was, maar ook als die eikel van een vriend de wc-bril heeft ondergespetterd of wéér het vuilnis is vergeten buiten te zetten.

[img]http://www.pinkbullets.nl/files/Postcoitale eerlijkheid (200 x 133).jpg[/img]

Vrouwen vinden mannen gewoon vaak klootzakken. En dan niet persé die ene man waar ze op dat moment hun leven, huis en/of bed mee delen maar dan meteen alle mannen. En terecht. Want we zijn het ook vaak. Klootzakken.

Nou ja, klootzakken impliceert een bepaalde slechtheid, en dat is het niet altijd. Vaker is het luiheid, laksheid of gemakzucht. Jullie plaatsen dat dan lekker overzichtelijk onder één noemer. Natuurlijk, we willen de bril wel omhoog doen en de kattenbak verschonen en de afwasmachine uitruimen, maar begrijp dan gewoon dat we daar niet altijd aan denken of dat we vinden dat het best een dagje kan wachten. We houden toch van jullie?

Het ultieme argument: "maar ik hou toch van je?"

In het kader van doelgroeponderzoek keek ik laatst naar Dr. Phil en zag ik dat vrouwen erg gevoelig zijn voor de manier waarop hun man huishoudelijke taken uitvoert. Niet omdat een stofzuiger nou zo sexy staat, maar omdat de man daarmee laat zien dat hij iets voor haar over heeft. Persoonlijk zie ik afwassen niet als een teken van liefde maar voor vrouwen is het dat dus wél.

Vrouwen van Nederland, dit is niet eerlijk. Wij weten namelijk helemaal niet dat we op deze manier, per ongeluk, onze liefde aan jullie kunnen tonen. En dus is het niet eerlijk.

Bovendien is er een veel betere manier om de liefde van je man te beoordelen. Jager en voortplanter als hij is zoekt de man altijd naar mogelijkheden om zijn oerdrang te botvieren. Altijd is hij, al dan niet bewust, op zoek naar een mogelijkheid tot voortplanting, op zoek naar sex. Zijn gedachten worden erdoor beïnvloed, zijn gedrag wordt erdoor beïnvloed, hij is slachtoffer van zijn eigen driften. Echter, er is een moment waarop de man zichzelf is, één met zijn persoon en dat hij niet anders kan dan doen wat zijn gevoel en geweten hem ingeven: het postcoïtale eerlijkheidsmoment. In de minuten na een geslaagde jacht, met zijn prooi al lekkend tussen de lakens, is elke "ik hou van je" waar, elke streling oprecht en elke kus gemeend. Als hij direct van je afrolt en zijn sms’jes gaat checken weet je ook waar je aan toe bent.

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Vladimir