Ik dacht dat ik zou verdrinken, claustrofobisch zou worden of zou stikken wegens adem tekort. Maar toch heb ik het gedaan. Floaten. Drijven dus. In een afgesloten ei met zout, héél zout, water. Ik heb niet stiekem geproefd. Zelfs niet even aan mijn arm gelikt.

Douchen, ik mocht gelijk al lekker douchen. In een douchecabine met een grote douchekop in het plafond. Die wil ik ook, als ik later...
Hierna stapte ik dapper in de floatcabine, deed de klep dicht en ging liggen. Ik stond gelijk weer op, opende de klep en stapte er weer uit. ‘Zie je wel, niks voor jou’, hoor ik je denken. Neen. Niet waar. Ik was namelijk gewoon vergeten de verplichte oordopjes in te doen.

Goed. Oordoppen in en liggen. Het licht was nog aan, evenals de muziek. Gewichtsloos zijn op water zorgde voor totale spierontspanning. En een aparte ervaring. Doordat mijn hersenen geen prikkels kregen, bedacht mijn lichaam dat het wel leuk zou zijn in een trip te geraken. Mijn lijf tolde in het rond, heerlijk. Terwijl ik in werkelijkheid stil lag. ‘Zijn mijn hersenen nou helemaal gek geworden!’, dacht ik. Gelijk erna dacht ik: ‘ontspannen Marlies, je moet ontspannen. Ontspan nou!’ Dat werkt niet. Mijn armen legde ik gestrekt naast mijn hoofd en mijn hoofd liet ik hangen. In het water. Zonder te verdrinken! Zwevend en lekker tegen duizeligheid aan, dobberend op het water. Ik dacht eraan dat als drugs het gevoel zouden geven wat ik in het ei voelde, ik duidelijk een junk zou zijn. Geef me nog maar een snuif, pil of injectie en laat me tollen, whoeii!

Ik besloot nog dapperder te zijn en deed de panfluitisten-muziek uit. Het licht deed ik ook uit en daar lag ik dan. In het donker. In de stilte. Iets te doen wat eigenlijk niet kan. Drijven op water. ‘Nergens aan denken’, dacht ik. Dat is moeilijk. Voor mij. Ik dacht eraan dat ik erbij lag als een lijk, zojuist boven komen drijven. En ook had ik de gedachten dat het bijzonder gênant zou zijn als er een overval zou plaatsvinden, terwijl ik in mijn ei lag. Naderhand zou de politie binnenstormen en de deur opentrappen. De klep van mijn ei zou bruut geopend worden en dan zouden ze mij aanschouwen, laveloos ontspannen, naakt, trippend in zout water. En kom dan maar eens charmant overeind, gedesoriënteerd met een heel politiekorps om je heen. Laat staan wanneer er ook nog een macho ME’er bij zou zijn. Zo’n grote. Andere gedachten dus. Ik kwam met mijn voet tegen de wand en de afzet leek honderd keer sterker dan het was. Ik werd weggedreven. Meters. En meters. Mijn hersenen hadden vrij spel!

Ik raakte meer en meer ontspannen en na de lugubere en bizarre gedachten keek ik eens op uit het water en zag mijn glanzende lichaam drijven, in een zachte gloed, door het zoute water. Lichtweerkaatsingen door het kleine lampje in de hoek. Glimmende huid in het donker. Dit klonk bijzonder pornografisch in mijn hoofd bijgestaan door het zojuist omschreven beeld. Al was er niks pornoster-achtigs te beleven in het zoute bad.

Hierna kwam ik dichter tegen de slaap, tijdens gedachten over het leven, de liefde en de liefde van mijn leven. Daar werd het weer wat lastiger. Ik dacht na over wie de liefde van mijn leven zou kunnen zijn. Dit bleek een bijzonder ontspannende gedachte, want ik weet dat ik aan die gedachte begon, maar geen idee waar het eindigde. Net als in het echt. Ik lag in ontspannen toestand gewichtsloos te zijn, toen langzaam het licht aanging.

Rozig en loom kwam ik uit de sessie. Mijn ogen staan sindsdien niet meer in de ‘knijpstand’ maar in de ‘relaxstand’, mijn rug voelt ontspannen en los. Dus ik ga snel weer floaten, vrijwillig in een afgesloten ruimte mijn eigen wereld in.

Naakt, ontspannen, trippen in een ei.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease