Was ik dat al niet dan? Nou, u zult verbaasd zijn, maar ik was het heel even niet. Héél even. Want het is uit. Al weet ik niet of het echt aan was. Dat is altijd lastig als je net met iemand gaat. Wanneer is het aan? Ik wil daarom terug naar de tijd dat er om verkering gevraagd wordt.

Als je dikke vette verkering hebt weet je waar je aan toe bent. Als je iemand leert kennen tijdens speeddaten, internetdaten of in de kroeg en er komt een vervolgdate en nog een date of zes, wanneer weet je dan of het ‘aan’ is? In Amerika vragen ze elkaar na een paar dates om exclusief te daten. Dus alleen met elkaar. Dan heb je verkering. En dan weet je dus dat het echt aan is. Maar in Nederland vragen mensen boven de twaalf jaar elkaar niet meer om verkering. Dat is jammer. Nu moet je maar een beetje gokken.

Ik ben dus single. Ik heb altijd gezegd dat ik mijn toekomstige man niet in de kroeg tegen zal komen. Maar ik denk, in deze moderne tijd van internet daten, dat een ‘real life’ ontmoeting toch de meest natuurlijke blijft. Zonder omslachtig gedoe voel, merk en zie je het best aan elkaars gedrag of er een, en ik heb echt een godsgruwelijke hekel aan dat woord,’ klik’ is. Dus, ik word door een vriendin weer eens ouderwetsch de kroeg ingesleurd.

Single zijn is zo erg nog niet. Sommige mensen vinden het vervelend zo in december, met kerst enzo. Ik vind dat niet erg. Niet meer. Al zie ik wel weer op tegen de kerstborrels met bijhorende feestelijke vragen. Mijn antwoorden vol zieke grappen zullen rijkelijk vloeien op de borrels, wanneer er gevraagd wordt naar mijn vriend of man. Die niet meegekomen is naar de borrel. Nee, niet omdat hij voor zijn werk in het buitenland is. Hij is er gewoon niet. Niet dood, niet op vakantie, niet op reis, niet bij zijn minnares. Hij is er gewoon niet. Er is geen man.

‘Maar zo in de herfst is het toch een beetje eenzaam denk ik?’, hoor ik mensen wel eens vragen. Neen, niet als je jezelf prima kan vermaken. Zoals ik. Ik laat me door herfst en decembergezelligheid niet de depressie injagen alleen omdat ik alleen ben. En nee, ik ben niet zo’n single type die van de daken schreeuwt dat single zijn het fijnste is wat er is. Want niemand is gemaakt om alleen te zijn en/of te blijven. Maar om nou bij de pakken neer te zitten. Nee, het leven is mooi, de bloemen bloeien en dat is niet waar in de winter, maar het klinkt zo leuk. En ik kom december wel door met mezelf.

Want ik, ik ben de leukste die er is!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je meer van me lezen, klik dan hier.