De Quote 500 is uit. Het jaarlijkse overzicht van de állerrijkste mannen en vrouwen van Nederland. Eén keer in het jaar worden de ‘armen’ onder ons weer even op hun plaats gezet. Even verbleken de stoere verhalen waarmee we ons in de kroeg een bepaalde status proberen aan te meten. Die ene keer in het jaar, als de blaadjes vallen en de regen met bakken uit de lucht komt vallen, is het weer even duidelijk wie er nu écht rijk zijn en valt de rest van hun voetstuk…

Veel van mijn lotgenoten grijpen de economische toestand waarin we ons bevinden aan als excuus en verweer. Om mij heen hoor ik reacties als ‘Dat mensen in deze tijd nog zo rijk durven te zijn’, ‘Dat hebben ze vast niet op eerlijke wijze verkregen’ en - verzuchtend - ‘Typisch weer zo’n gevalletje van de graaicultuur’. Toch hoor ik in elk verweer ook een toon van afgunst, een licht gevoel van jaloezie en een onderdrukte wens dat deze azijnpissers het liefste ook hun naam op de lijst zouden zien staan. Ik ben er dan ook van overtuigd dat zij elk jaar weer de lijst doorspitten met daarbij de stille hoop dat zij er opeens ook tussen staan…

Overigens moeten we de zware taak van de mensen die deze lijst wél bemannen en bevrouwen niet onderschatten. Het is natuurlijk reuze zwaar. Sowieso is het keihard werken, ’s avonds alleen maar borrels en luxe dineetjes en altijd op je Paasbest ten tonele verschijnen. Dus hijs je jezelf als multimiljonair of multimiljardair maar weer in je Chanel-pakje en Prada-schoentjes om vervolgens met de Bentley (inclusief chauffeur) naar het volgende feestje te gaan. En dan krijg je ook nog eens minimaal een keer in het jaar de voltallige pers over je heen krijgen. Ja ja, petje af voor de familie Brenninkmeijer (met stip op 1), de heren Blokker (geluksgetal 7) en de Oranjes (ondanks hun degradatie naar plek 25).

Maar toch, tóch kom ik er maar al te graag open en eerlijk vooruit dat ik me graag opwerp (of opwerk…) om de eerste plek, of nou ja, laten we realistisch zijn, de top tien in te nemen. Het is een beetje zoals de kinderwens van elk meisje om prinses te zijn. Weliswaar keihard werken, maar wel met een mooi kroontje op je hoofd. Van Willem-Alexander hoef ik geen kroontje meer te verwachten, dus ga ik maar heel hard werken om mijn kroontje zelf te kunnen kopen!

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Floortje