Mijn ex-vriend heeft me een tekstbericht gestuurd, terwijl ik al in geen eeuwen meer iets van hem heb vernomen. Vanzelfsprekend is deze ex niet zomaar een ex. Hij was de eerste die mijn toentertijd veertienjarige B-cup mocht betasten, de eerste die m´n shirtje uit mocht trekken, de eerste die met z’n 9 centimeter (ik kan het niet laten dit te vermelden) bij me binnenkwam. De eerste die mij een gebroken hart opleverde. Mijn eerste Grote Fout.

‘Ben je echt zo’n klootzak? Waarom stuur je zo’n bericht? Dat heb ik je lang geleden verboden. En zeker midden in de nacht, als het bier rijkelijk heeft gevloeid.’ Meneer dacht dat ik het wel leuk zou vinden om rond de klok van vier oude herinneringen op te halen. Of ik zin had in een calorieenverbrandend avontuurtje, wilde hij dus eigenlijk weten. Verdomme, ik ben allang niet meer dat afhankelijke meisje van vroeger. De tijd van in z’n vingers knippen en mij laten doen wat hij wilt, is voorbij. Waar haalt hij het gore lef vandaan? Me eerst keihard laten vallen, om me vervolgens als een promiscue vrouw, om het woord slet maar niet te gebruiken, te behandelen. Net als vroeger. Typisch.

Met klamme handen van de zenuwen open ik de deur van de kroeg. Stampvol is het. Zoekend kijk ik rond. Daar staat 'ie. Een kilootje of dertig zwaarder – ha! -, maar ik moet nochtans de kriebels in mijn buik onderdrukken. Grijnzend vangen we elkanders blik op. ‘Je ziet er goed uit,’ zegt hij. Ondertussen lonkt hij naar me met De Blik – die kennen we allemaal. ‘Dankjewel,’ zeg ik beleefd, in plaats van de bijdehante opmerking die op mijn tong ligt. Ik heb er altijd al goed uit gezien, dat jij dat toevallig niet zag, is niet mijn probleem. Jammer genoeg heb ik de ziekelijke neiging me vrijwel altijd naar behoren te gedragen.

Ik wil graag even iets duidelijk maken aan alle exen: KOM NIET TERUG! Wij vrouwen raken daar van in de war. En wat wil je nu eigenlijk? Je vraagt om een tweede kans, terwijl je al zo veel kansen hebt gekregen. Je zegt dat je me leuk vindt, dat ik altijd al speciaal ben geweest, dat het je spijt.. Waarom? Waarom wil jij mij? En waarom nu pas? Omdat je er nu eindelijk achter komt dat ik intelligent ben? En scherp en grappig en creatief? Dat had ik je lang geleden al kunnen vertellen. Je hebt je kans gehad en je hebt het verkloot.

Ja, even werd ik weer zwak. Door de bas in je stem en het ophalen van oude herinneringen werd ik nostalgisch sentimenteel. En ja, ook heb ik je weten te vergeven. Vergeten wat je hebt misdaan kan ik echter niet. Zonde dat je niet eerder terug kwam, nu is het te laat. Waarschijnlijk maar beter ook. Ik ben in ieder geval verder gegaan, omhoog zelfs. Ga jij voor je eigen bestwil ook maar verder. Nee, we blijven ook geen vrienden. Ik ben namelijk zo leuk dat je geheid verliefd wordt. Zak die je er bent.

Bekijk alle logs van NasharaRowold