Wat een week! Wat een ellende en wat een narigheid. Tenminste, wanneer ik alle -undigen en -ogen moet geloven.

De crisis blijft een heikel punt. Volgens de optimisten krabbelen we langzaam weer uit het dal en trekt de economie voorzichtig aan. Echter, volgens de grootste pessimist die ik deze week op tv langs zag komen bij Pauw en Witteman, Willem Middelkoop, zijn we er nog lang niet. Nee, sterker nog, we wonen straks allemaal in tentenkampen die opgeslagen zijn op de plaatselijke buurtvoetbalveldjes omdat we ons huis uit worden gezet. Het ergste aan deze man is dat hij ook nog heel aannemelijk klinkt. Hij waarschuwt ons dat we deze crisis niet kunnen oplossen door nog meer krediet af te sluiten. Dat klinkt logisch en juist daarom ben ik bang dat hij gelijk heeft en kon ik naderhand niet slapen. Ik deed geen oog dicht. Vooral niet omdat daarnaast aan tafel ook het grieppandemie uitgebreid werd doorgelicht. Na de afgelopen week baal ik er ronduit van dat ik gezond ben en dus niet in aanmerking kom voor een vaccin. Shit! Bij elke nies of kuch grijp ik nu naar de thermometer. Ik eet me helemaal vast in de kiwi’s en de vitamine C 1000 bruis tabletten want ja, ik krijg geen prik, dan maar zo.

Kortom, het is duidelijk, ik ga dood of failliet. Lekker vooruitzicht.

Buiten dat ik min of meer depressief raak van dit soort gasten, word ik ook nog eens vreselijk boos. Deze doemdenkers maken een groot deel van Nederland bang. Ze zorgen voor onrust en voor angst onder de bevolking. Dat brengt me op een ander hot item van de afgelopen week: de groei van extreem-extreem rechts overal ter wereld. De aanhang van dit soort partijen neemt gestaag toe. En dat lijkt me een logisch gevolg, want dit soort partijen danken hun bestaansrecht uitsluitend aan angst, onrust en woede. Dus hoe meer dit gevoed wordt door zowel de politiek als de media, kan je roepen wat je wilt maar wordt de voedingsbodem hiervoor alleen maar vruchtbaarder.

Daarom ben ik zo blij met programma’s als "Lieve Paul" en "Dit was het nieuws". Want echt hoor, na de afgelopen week had ik een regelrechte najaarsdip, waar het weer uiteraard ook zijn steentje aan bij droeg.

Maar na gisteravond kan ik het gelukkig allemaal weer wat beter relativeren. Na de grieptoeter van Paul en de rake opmerkingen tijdens Dit was het nieuws heb ik weer zin in de donkere dagen voor kerst. Ik heb zin in kerstverlichting, in kneuterig gourmetten met de familie, in glühwein en haardvuurtjes en ja, zelfs in Sinterklaas. Straks zet ik mijn Mariah Carey kerstcd op, ik haal de bezem door het huis en begin vast met het hier feestelijk te maken. Voor de kersboom is het misschien nog te vroeg [eigenlijk…what the f*ck, als ik een kerstboom wil dan neem ik een kerstboom, desnoods in juli] maar wat sfeerverlichting kan intussen geen kwaad. En wanneer ik weer zo’n onheilsprofeet aan het woord zie op tv zap ik weg. Zoek het uit met je profetie. Mij maak je niet meer bang.

Vaarwel doemscenario’s, welkom most wunderfull time of the year.

Een overzicht van mijn logs vind je hier

Bekijk alle logs van ingrid