De naam verraadt al veel. Het klokkengelijkzetinstituut zet klokken gelijk. Niet alleen dat, tevens hebben ze een ingenieus boetesysteem als ze bij jou thuis komen controleren of je klokken wel allemaal dezelfde tijd aangeven. Sommige mensen hebben moeite met dit instituut, vragen zich af wat eigenlijk het nut is. Een van die mensen is de adjunct-directeur van het instituut zelf; Hayri Irdal.

Hayri Irdal heeft geen makkelijk leven gehad. Als kind ging hij om met de verkeerde mensen, het is moeilijk voor hem om werk te vinden en als hij uiteindelijk een beetje gelukkig is omdat hij samen met zijn vrouw en kind bij een weldoener woont, komt zijn weldoener te overlijden. Nu is dat al traumatisch genoeg, maar Hayri komt terecht in een bizarre strijd rondom de erfenis. Als hij een piepklein leugentje vertelt, vindt de rechtbank dat hij gek is en wordt hij opgesloten in het forensisch instituut. Aldaar wordt hij behandeld door Dr. Ramiz, expert in de psycho-analyse.

Eenmaal weer thuis, blijkt zijn vrouw Emine ziek. Niet veel later komt ze te overlijden en blijft hij alleen achter met zijn kinderen. Zijn verdriet verwerkt hij door naar het koffiehuis te vluchten, waar een bont en bizar gezelschap hem op de been houdt. Ook Dr. Ramiz komt geregeld in het koffiehuis en hij stelt hem uiteindelijk voor aan Halit Ayarci. Na die ontmoeting wordt het toch al bizarre leven van Hayri nog bizarder. Ook al is hij inmiddels hertrouwd met de geschifte Pakize, gelukkig is hij niet. Hij heeft rotbaantjes, roddelende vrienden en is verliefd op de zeer onbereikbare mevrouw Selma.

Halit Ayarci heeft een briljant idee en heeft Hayri daar voor nodig. Zo ontstaat uiteindelijk het Klokkengelijkzetinstituut (KGI), een instituut dat in de hele wereld zijn weerga niet kent.

Dit boek draait niet zozeer om het KGI, maar is het levensverhaal van Hayri Irdal. Een bizar en mooi verhaal, wat soms sprookjesachtig aandoet.

Het meest fascinerende van dit boek is dat het gebaseerd is op een feuilleton geschreven in 1954 en voor het eerst gepubliceerd werd in 1961. Wereldwijd is het een klassieker en nu pas is het ook uit het Turks naar het Nederlands vertaald. Mede door de goede vertaling -voornamelijk door het briljante verhaal- doet dit boek tijdloos aan. Er gebeurt zo veel in dit boek (dode tantes die niet dood blijken te zijn, een geest genaamd Murat, de Diamant van de Oppergrenadinemaker, niet bestaande heiligen) dat bovenstaande samenvatting eigenlijk geen recht doet aan het wonderlijke verhaal van het Klokkengelijkzetinstituut en Hayri Irdal en zijn bijzondere stoet vrienden en familieleden.

Gewoon kopen en lezen dus, want het boek heeft vijf van de maximaal vijf roze kogels gekregen op PinkBullets.nl.

Uitgeverij Athenaeum - Polak & Van Gennep
Oktober 2009
448 pagina's

Bekijk alle logs van Judith