Jelne is alleen. Haar vader is gestorven toen ze drie maanden oud was, haar moeder stierf toen ze zeven was en daarna is ze opgevoed door haar grootvader. Hij overleed toen Jelne negentien was. Al haar familie is dood en Jelne is alleen. Een paar jaar was ze niet alleen, want ze had een relatie met Kasper. Tot hij verliefd werd op Lise, toen moest Jelne vertrekken en zo is ze op haar 27e weer alleen. Maar waar gaat iemand heen die niemand heeft?

Jelne gaat terug naar de enige plek waar ze nog iets heeft, het kleine hotel waar haar moeder heeft gewerkt en waar zij met fijne gevoelens aan terug denkt. De familie Christensen blijkt het hotel nog steeds te runnen en ze kunnen nog wat extra personeel gebruiken. Zo komt Jelne in het hotel te werken waar ze deels is opgegroeid, echter weet de familie Christensen niet dat de 27-jarige Jelne uit Kopenhagen eigenlijk de zevenjarige Jenny is waar ze nooit meer wat van hebben gehoord toen ze bij haar opa ging wonen.

Langzaamaan komt Jelne achter de details van de dood van haar moeder en leert ze voor het eerst meer over haar vader. Het liefst zou ze altijd in het hotel willen blijven, maar hoelang blijven de Christensens geloven dat zij is wie ze beweert te zijn?

Zo op het eerste gezicht is het niet echt een heel origineel verhaal, maar verdulle, wat een fijn boek om te lezen. De schrijfstijl van Møller is verfrissend, ontwapenend en uitnodigend en voor je het weet zit je helemaal in het verhaal van de arme Jelne, die niets liever wil dan dat Kasper voor haar kiest en niet voor Lise. Zodra de teerling is geworpen, vindt ze toch de kracht om door te gaan en een nieuw bestaan op te bouwen in het hotel. Als vervolgens haar familiegeheimen ontrafeld worden, zie je het zoete happy end al van mijlenver aankomen, maar in dit boek is dat alleen maar fijn. Ook omdat het happy end stiekem toch een onverwachte wending neemt en het boek anders afloopt dan je had verwacht.

Het is Møller bijzonder goed gelukt om de beklemmende eenzaamheid (of alleenheid eigenlijk) van Jelne neer te zetten, tijdens het lezen voelde ik me zelfs af en toe radeloos, omdat ik me zo inleefde in het verhaal. Des te fijner is dan ook het onverwacht gelukkige einde, waardoor je dit boek met een heerlijk gevoel weglegt na het uitgelezen te hebben.

Jelne krijgt dan ook welverdiend vier van de maximaal vijf roze kogels.

Uitgeverij Querido
Oktober 2009
208 pagina's

Meer boeken?

Bekijk alle logs van Judith