Al na een paar pagina's voel ik me dom. Er worden woorden gebruikt die ik niet (goed) ken en er wordt verwezen naar klassiekers die ik niet (goed) ken. Zelfs voor beginners is domheid toch lastig te vatten, hoe paradoxaal dat ook lijkt.

Ondanks het voor mij moeilijke begin, heb ik dit boekje in sneltreinvaart (letterlijk, want ik zat in de trein) uitgelezen. het is met recht een stoomcursus, want van de definitie van domheid neemt Van Boxsel ons mee door verschillende periodes en schrijft op aanstekelijke wijze hoe er toen over domheid werd gedacht.

Het boekje staat vol met mooie illustraties, onder andere van 'professoren' die er van overtuigd waren dat domheid zich ook uitte in uiterlijke kenmerken. (Gelukkig leek geen van de afbeeldingen op mij!) Tevens staan er veel fijne anekdotes in over domheid, onder andere een mooi rijtje voorbeelden van mensen die terecht een Darwin Award hebben gewonnen.

De rode draad door het boekje is dat de mens niet intelligent genoeg is om zijn eigen domheid te begrijpen en dat we juíst door onze dommigheden zo ver zijn gekomen. Zo wordt ook heerlijk uitgebreid uitgelegd waarom Nederlanders dom zijn en hoe ingenieus we daar van zijn geworden.

Het is een stoomcursus, dus erg uitgebreid is alle informatie niet. Wel is het ontzettend leuk om te lezen en daarom een aardig tussendoortje, maar meer ook niet.

Uitgeverij Querido
November 2009
87 pagina's

Bekijk alle logs van Judith