Ja hoor, ik was de pineut. Drie weken geleden begon mijn peeceetje te melden dat hij een Trojan Horse had binnen gehaald. Dat vond ik geen aardig bericht van mijn pc, ook wel bekend als één van mijn beste vrienden. Tig antivirusscans verder bleek dat dit virus steeds meer aantastte en zich inmiddels via mijn netwerkverbindingen ook een weg had gevonden naar de servers waarop de sites van mijn klanten staan. Het virus wist mijn wachtwoorden te omzeilen en nestelde zich in de sites zodat deze niet meer bereikbaar waren zonder een melding dat er een Trojan Horse op deze webpagina bevond. Om het voorzichtig te formuleren, geen goede reclame, voor mijn klanten niet en voor mij niet. Zucht!

Elke keer voordat hier de werkplek werd afgesloten lieten we nog een virusscan, antimalwaredingetje en historykiller draaien. Wel meldingen, geen meldingen, wel gevaarlijk, niet gevaarlijk. 's Ochtends voordat ik met mijn werk begon nog een keer alles scans erover. Kortom, een heleboel geïnfecteerde bestanden,tracking cookies en malware meldingen verder besloten we te stoppen met het zelf knutselen. Ik was op dit punt min of meer volledig paranoia aan het raken door het virus.

We namen contact op met een een it-er die in zijn advertentie beloofde problemen met en door virussen op te kunnen lossen. Met het laatste beetje hoop zijn we met mijn pc onder de arm naar mijn nieuwe redder in nood getogen. Onder in zijn kelder sloot hij mijn pc aan. Ik dacht, me nog steeds vastklampend aan die laatste strohalm, nou gooit hij Het Antivirus Programma van deze eeuw er overheen en zijn we binnen een uur volledig virusvrij en -resistent.

Niet dus.

"Tja mevrouw, om er volledig en honderd procent zeker van te zijn dat het virus van uw pc is, is de beste oplossing eigenlijk...."
Voorzichtig kijkt hij omhoog en zoekt daarna steun bij mijn vriend. Met een diepe zucht, alsof hij al zijn moed bij elkaar moet rapen om mij dit mee te delen mompelt hij: "Om het echt zeker te weten mevrouw, kunt u het best...alles eraf halen en opnieuw installeren." Mijn lief kijkt triomfantelijk, want ja, dat riep hij twee weken geleden al.

My worst nightmare! Format c!
Format c voelt als een total bodycheck die slecht uitvalt. Als het advies om een volledige ontslakking te ondergaan waarbij je alle leuke gewoontes, alles wat je leven aangenaam maakt, alles waar je, zonder dat je je ervan bewust bent aanspraak op maakt, opnieuw moet inrichten, udaten en downloaden. Het klinkt als iets wat je zo eens in de zoveel tijd zou moeten doen. Iets dat verantwoord en gezond en verstandig lijkt, maar wat zoveel gevoelsmatige extra ellende oplevert dat je er liever niet te veel over nadenkt. Het klinkt dus als iets dat je maar beter zo lang mogelijk uit kan stellen.

Wel nu dus, vijf jaar peecee wordt geformateerd. Een laatste klik op de enter en foetsie, weg "vaste grond" onder mijn voeten. Alle verbindingen en downloads weg. Van het internet geplukte programma's die ik waarschijnlijk al jaren niet gebruik maar waarvan ik ineens zeker weet dat ik ze morgen al nodig heb, foetsie!

Uiteraard heb ik van mijn werk, paranoia als ik inmiddels was, wel 10 backups gemaakt, dat geeft enige geruststelling maar toch.

Ik probeer het maar te zien als een frisse start, een nieuw begin na een grote schoonmaak. Soms is daar blijkbaar een flink virus voor nodig.

Een overzicht van mijn logs vind je hier

Bekijk alle logs van ingrid