Zacht sloop het mannetje langs het keukenraam. Hij wilde nog niet dat zij hem zag. Nog even niet.
Ze was nog bezig met de vaat in de afwasmachine te zetten - het mannetje merkte op dat ze wat verdwaasd ook de kippenbotjes de machine in liet glijden.
Hij gniffelde zachtjes, zijn voorbereiding had succes gehad. Ze was afwezig en onoplettend, het zou straks niet moeilijk zijn haar te verrassen.

Hij controleerde nog even of hij daadwerkelijk alles bij zich had. Check, check en dubbel check.
Hurkend onder haar slaapkamerraam wachtte hij geduldig af tot haar voetstappen dichterbij zouden komen. Hij wist namelijk genoeg van haar dagelijkse routine om te weten dat zij boven in bed tv zou gaan kijken.

Haar slaapkamer was recht boven hem. Het licht knipte aan. Hij pakte een handje steentjes en gooide ze tegen haar raam.

1 steentje.

Tik.

Nog een.

Tik.

Het raam ging open. Ze leunde naar buiten. Hij pakte zijn spullen uit de tas.

Ze lachte. Hij begon te spelen.

Het was haar favoriete liedje.

Bekijk alle logs van Fille