Voor een recensie van Inglourious Basterds is het al rijkelijk laat: iedereen heeft de film inmiddels al gezien en heeft er een mening over? Toch? Ik denk dat dit onder de lezers van PinkBullets anders is. Normaal gesproken kunnen jullie hier op maandagavond een recensie lezen van een arthousedrama of chickflick. Tarantino laat ik meestal aan me voorbij gaan: goede films, maar niet mijn genre. Naar Inglourious Basterds was ik echter wel erg nieuwsgierig geworden: deze film kreeg van de NRC één ster en van de Volkskrant vijf.

En dus ging ik hem zien. Bij de bloederige scènes zou ik wel even in mijn jas duiken. Dit bleek vijf keer nodig: vijf gewelddadige momenten die ik liever niet zag gebeuren. Verder heb ik me uitstekend vermaakt met deze humoristische film vol sterke Tarantino-dialogen.

Het 19-jarige Joodse meisje Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) overleeft in 1941 als enige van haar familie een bloedbad dat is aangericht door Nazi-luitenant Hans Landa, bijnaam 'de jodenjager'. Drie jaar later is ze, met een valse niet-joodse identiteit, eigenaresse van een bioscoop in het door Duitsland bezette Parijs. Daar komt ze in contact met de soldaat Fredrick Zoller (Daniel Brühl, bekend van mijn favoriete film Goodbye Lenin), een filmfanaat die direct gecharmeerd is van Shosanna.

Fredrick blijkt een beroemdheid te zijn in Nazi-Duitsland: hij is een moedige scherpschutter die in drie dagen tijd honderden geallieerden heeft neergeschoten. Goebbles heeft zelfs een film over hem laten maken en Fredrick zou de première daarvan graag houden in Shosanna's bioscoop, natuurlijk in de aanwezigheid van vele belangrijke Nazi's. Shosanna ruikt haar kans: dit is dé gelegenheid om wraak te nemen op de afslachting van haar familie.

Ondertussen maken we kennis met de 'Inglourious Basterds' (compleet met onjuiste spelling), een groepje Joodse militairen uit Engeland, Amerika en Duitsland die onder aanvoering van luitenant Aldo Raine (Brad Pitt) Nazi's vermoorden en scalperen. Uit wraak. Het is vanwege dit motief dat het pad van Raine en zijn mannen dat van Shosanna kruist.

Brad Pitt is in zijn rol van Raine grappig maar ook eendimensionaal en daardoor zeker niet de ster van deze film. De ware ster is Christoph Waltz, die de rol van Hans Landa vertolkt. Wat een geniaal personage! Een Nazi-luitenant die vier talen vloeiend spreekt en als een ware detective grijnzend de ene Jodenhelper na de andere ontmaskert. Een genot om naar te kijken. De tweede ster is Mélanie Laurent, die eigenlijk de hoofdpersoon van de film is, ondanks dat ze niet voorkomt in de trailer.

De trailer is ook om andere redenen geen goede afspiegeling van deze film. De makers hebben er duidelijk naar gestreefd zo veel mogelijk mannen naar de bioscoop te trekken. En dan nog vooral de liefhebbers van vechtfilms - de Tarantino-liefhebbers zouden toch wel gaan kijken. Ik kan me voorstellen dat de trailer voor jou geen uitnodiging was om Inglourious Basterds te gaan zien. Laat deze recensie dat dan wel zijn. Want als 'Inglourious' een voorbeeld is van het werk van Quentin Tarantino, vol met fantastische dialogen en vreemde personages, dan wil ik met terugwerkende kracht zijn andere films ook graag nog zien.

En daarom krijgt deze film vier van de vijf roze kogels:

Mijn andere columns en reviews vind je hier.

Bekijk alle logs van Suzan