"This is a story of boy meets girl. But you should know up front, this is not a love story", zo waarschuwt de verteller ons. En daarmee zet (500) Days Of Summer dan ook gelijk de toon. Wie eens wat anders wil dan de doorgaans zoetsappige, over the top geromantiseerde films met altijd weer die Grants, McConaugheys, Hudsons en Anistons, zal blij verrast zijn met deze originele ‘romcom’ van debuterend filmregisseur Marc Webb. Het is dan ook dé ideale film voor mannen die hun vriendin weer ’s naar de film willen nemen, maar (speciaal voor haar) een keer wat anders willen dan een actiefilm, thriller of comedy.

500DOS vertelt het verhaal van wenskaartenbedenker Tom Hansen die hopeloos verliefd wordt op Summer Finn, de nieuwe assistente van zijn baas. Tom denkt dat hij geen enkele kans maakt bij haar, maar als zij op een dag in de lift een The Smiths-nummer meeneuriet, valt hij als een blok voor haar. Vanaf dan doet hij er alles aan om haar hart te winnen. Zij waarschuwt hem echter vooraf dat zij geen relatie wil, wat Tom lijkt te accepteren. Lijkt...

Het verhaal wordt niet in chronologische volgorde verteld, maar we worden haast at random teruggenomen naar de 500 dagen die Tom en Summer samen hebben beleefd. Zien we ze eerst nog ruzie maken als een stel dat té lang bij elkaar is, de scène erna zien we de twee tortelduifjes nog in het prille begin van hun “relatie”. En hoewel het de herinneringen van Tom zijn en er dus vooral gefocust wordt op de fijne herinneringen die hij heeft overgehouden aan haar, zien we ook stiekem de eerste scheurtjes die onherroepelijk leiden tot de breuk.

Hoe kan een film waarvan het einde al lang vaststaat toch zo verfrissend en interessant blijven? Het antwoord ligt vooral verscholen in de chemie tussen hoofdrolspelers Joseph Gordon-Levitt, hard op weg (qua uiterlijk) de nieuwe Heath Ledger te worden, en Zooey Deschanel, die het spelen van het lieve, maar onafhankelijke meisje tot een handelsmerk heeft gemaakt. De twee hebben allebei iets mysterieus, afstandelijks, maar tegelijkertijd ook weer nuchters in hun manier van acteren. De ogen van Summer en de lach van Tom betoveren het publiek vanaf de eerste seconde.

Regisseur Marc Webb heeft vooral ervaring met het schieten van muziekvideo’s en dat betaalt zich uit. Een scala aan filmtrucjes wordt gebruikt om het liefdesverhaal dat geen liefdesverhaal is te vertellen. Splitscreen, een scène die plots verandert in een getekende versie, zelfs een over the top musicalstukje inclusief langsfladderend tekenfilmvogeltje wordt toegepast. Dit, samen met de mooie beelden die geschoten zijn en het originele script, maken van de film een verfrissende ervaring.

Wat het voor de romcom-haters ook zo interessant maakt, is dat 500DOS het onderwerp liefde, net als in het serieuzere Eternal Sunshine of the Spotless Mind, op een realistische manier toont. Geen cheesy gedoe in de regen met een zwerm zwanen eromheen (hoi, The Notebook!), maar gewoon leuk gedoe to the point met de daarbij behorende ruzietjes.

De fantastische soundtrack, met onder andere –natuurlijk- The Smiths, Regina Spektor, Simon and Garfunkel, Hall & Oates en presidentsliefje Carla Bruni, maakt de film helemaal af. De platte bijrollen en het discutabele einde (moet zó'n film wel zó eindigen?) neem je dan maar op de koop toe.

Derhalve, vijf van de vijf kogels:

Trailer:

Bekijk alle logs van WithLove