“I’m from Holland”. Dat zijn de eerste woorden die in de film worden uitgesproken. In beeld zien we Timor Steffens, finalist van So You Think You Can Dance en een van de twaalf achtergronddansers van Michael Jackson voor de This Is It tour. Blijkbaar denkt meneer terecht dat hij kan dansen, want vervolgens zien we de overige dansers en het enorme aantal mensen waaruit zij –door Michael Jackson zelf- zijn gekozen. Je hoort de muziek, ziet de geweldige dansers een indrukwekkende choreografie doen en bent meteen onder de indruk. Ik althans wel.

Natuurlijk begrijp ik dat regisseur Kenny Ortega alleen maar de beste en mooiste beelden laat zien, van een Michael in topconditie, maar ik geloof gewoonweg niet dat ik naar een man van 50 jaar oud kijk, die niet lang na de opnames van deze beelden overleed aan een hartstilstand na een overdosis medicijnen.

Zijn timing is nog altijd perfect, zijn dans is indrukwekkend en zijn zang is heerlijk om naar te luisteren. Bij vlagen, want Michael wil zijn stem sparen en gaat niet voluit tijdens de repetities. Tot hij samen met Judith Hill I Just Can’t Stop Loving You oefent en hij helemaal los gaat. Een overheerlijk, haast clichématig kippenvel moment.

Niet alleen de repetities worden getoond, maar ook hoe de achtergrondfilmpjes worden opgenomen. Een zwart-wit jaren ’20 filmpje voor Smooth Criminal, nieuwe spookachtige 3D beelden van enge monsters op een kerkhof voor Thriller en een indrukwekkende choreografie voor They Don’t Care About Us.

De beelden die Ortega aan ons voorschotelt, laten MJ in topvorm zien. Hij geeft zijn muzikanten instructies, zet een waanzinnige performance neer met zijn dansers, oefent met zijn vocal coach en weet precies hoe de show moet worden. Dat is ook meteen het zure aan deze film. Uit dit ruwe materiaal valt vrij snel op te maken dat de show echt groots zou worden. De muziek, de choreografie, de decorstukken, een enorm team mensen wat hard werkt om iets magisch te creëren. Vlak voor de première valt echter het doek.

Een klein deel van die magie is via deze film behouden en je krijgt inzicht in hoe ontzettend veel mensen er aan zo’n productie meewerken. Michael oogt mager, maar weet nog altijd te entertainen, ook al zijn het ‘slechts’ repetities en gaat hij er niet altijd vol voor. Het zal dan ook geen verbazing zijn dat ik deze film zes van de maximaal vijf roze kogels geef.

”Maar Judith, het maximum is toch vijf roze kogels?”
Klopt, echter heb ik me écht geamuseerd in de bioscoop, dus krijgt MJ er eentje extra.

Bekijk alle logs van Judith