Afgelopen vrijdag zijn de deelnemers van Wie is de Mol 2010 bekend gemaakt. Al sinds 2001 volg ik dit programma fanatiek, net als sommige van mijn vrienden. Toen een van hen afgelopen voorjaar (vlak na de finale van 2009) voorstelde om zelf een molweekend te organiseren, was ik natuurlijk meteen enthousiast. Vrijdagavond om half acht verzamelden tien wie-is-de-mol-nerds zich in de krochten van Midden-Limburg, achter station Roermond.

Daar werd meteen het eerste spel gespeeld: een kennisquiz over oude seizoenen van ons favoriete programma. Met elk goed antwoord kon geld voor de pot verdiend worden. Na dit spel zouden er nog elf volgen. Een spel waarbij de elke deelnemer een langere woordenreeks moest onthouden. Een spel waarbij we in duo's het natte donkere bos in gestuurd werden met een telefoon en de route van een van de andere duo's. Een spel waarbij tien Cryptopicto's opgelost moesten worden waarna de gevonden nummers terug konden worden gevonden in een grote stapel cd's. Allemaal gedoemd te mislukken natuurlijk met een mol in je midden.

Na steeds twee spellen kropen wij één voor één achter de laptop om twintig vragen te beantwoorden over de identiteit van de mol: wie zat er links van de mol tijdens de lunch? Welk woord moest de mol onthouden in de woordenreeks? Met welke cd heeft de mol gemold tijdens het cryptopicto-spel? Hierna volgde de executie: degene die de minste vragen goed beantwoord had moest het spel verlaten. De invallers hoefden niet naar huis maar vormden de organisatie, productie en cameraploeg van dit spelweekend.

Het invullen van de test bleek nogal wat tactiek te vereisen: het is - zeker in het begin - verstandig om te spreiden over twee tot vier mollen. Later in het spel moet je juist niet meer te veel spreiden, want als iedereen op de juiste mol zit dan moet je zo veel mogelijk vragen goed hebben. Ik had alle tafelschikkingen en spelverlopen netjes genoteerd in mijn molboekje maar toen ik de eerste keer voor de test zat, had ik geen idee wat ik nou ging doen. De vragen half om half beantwoorden over twee verdachte deelnemers dan maar.

Mijn spreid-strategie bleek te werken: tot aan de finale bleef ik in het spel. Ondertussen vielen de kandidaten die op het verkeerde spoor zaten af. Mijn vriendin L. viel af bij de laatste executie voor de finale nadat ze het hele weekend geen woord in haar molboekje had geschreven en bij de test vol had ingezet op de verkeerde mol.

Na achtenveertig uur in een Limburgs vakantiepark te hebben doorgebracht, zoekend naar enveloppen en vreemde voorwerpen, struinend door een donker bos, hollend van winkel naar winkel in een outlet-centrum vol Duitsers, vreemde woorden en gedichtjes proberend te onthouden en in spanning wachtend op executies in een jaren-80-zithoek, waren wij volledig uitgeput. Deze twee dagen vol spellen en testen voelden als twee weken. Maar wel twee superstoere, superspannende weken. Nu ga ik vlug aan de slag om mijn tactieken bij te schaven voor de volgende keer.

Bekijk alle logs van Suzan