Ergens lag nog zo'n gele regenparka, meegenomen van een of ander matig festival met matige bandjes en mensen die deden alsof dit het FUCKING BESTE FESTIVAL OOIT WAS YEAH! KIJK ONS VERBROEDERD RAKEN DOOR DE MUZIEK! YEAH! Als ze een wapen had gehad, (en laten we eerlijk zijn, de moed om een leven te nemen) had ze het festivalterrein omgetoverd in een bloedbad. Allicht onbedoeld een nieuwe rage gestart, want waarom zou je middelbarescholieren afschieten als je ook muziekliefhabbers (met een á en een gooische rrr) kapot kon maken?

Het herfst. Vannacht had ze er niet van kunnen slapen, zo herfst was het. De regen sloeg zo hard tegen haar raam, dat ze er wakker van werd - en bleef. Ze had op kunnen staan om te schrijven, maar daar had ze geen zin in. Ze staarde enkel naar het plafond en wachtte op de slaap.

Plotsklaps voelde ze zich ellendig. Het duurde even eer ze wist waarom, waar de onrust, de ellende opeens vandaan kwam. Zelfs haar kleine teen trok het niet meer, terwijl dat toch altijd het meest optimistische stukje in haar lijf was geweest. Ze stond op. Spijkerbroek, trui, regenlaarzen. Ergens lag nog zo'n gele regenparka, meegenomen van een of ander matig festival met matige bandjes en mensen die deden alsof dit het FUCKING BESTE FESTIVAL OOIT WAS YEAH! KIJK ONS VERBROEDERD RAKEN DOOR DE MUZIEK! YEAH! Als ze een wapen had gehad, (en laten we eerlijk zijn, de moed om een leven te nemen) had ze het festivalterrein omgetoverd in een bloedbad. Allicht onbedoeld een nieuwe rage gestart, want waarom zou je middelbarescholieren afschieten als je ook muziekliefhabbers (met een á en een gooische rrr) kapot kon maken?

De gele regenparka lag onder de bank. Logisch.

Aangekleed en ingesnoerd liep ze naar buiten. De maan heeft vrij, het is intens donker. Een rilling liep langs haar ruggengraat en het herfst. Recht in haar gezicht. Wind en blaadjes.

***

Het kanaal kolkt en roept haar. Het zwarte water is haast intimiderend, net als de wind die haar richting het zwarte water duwt. Zoekend speuren haar ogen over het wateroppervlak, haar maag knort. Ooit had ze geprobeerd haar nachtelijke onrust te outsourcen. ´s Ochtends kreeg ze dan een mailtje van een lief Indiaas meisje die voor haar ´s nachts had rondgedwaald. Het was het toch niet helemaal.

Twijfelend staart ze naar het zwarte water en ziet niets. Het was een vergissing om hier te komen, geen welvaren alhier. Ze worstelt tegen de wind in om weg te komen bij het water, maar de wind duwt haar steeds dichter naar het kanaal toe. Ze raakt gefrustreerd en gilt. `Het was een vergissing! Ik had hier niet moeten komen, laat me gaan!` Er wordt niet geluisterd. Nogal wiedes, op dit tijdstip, met dit weer, is echt niemand zo gek om in de buurt van het kanaal te komen.

Een windvlaag brengt haar uit evenwicht en ze valt op de grond. Haar nagels klauwen in de zwarte modder, in een vruchteloze poging om grip te krijgen. Haar tenen raken het water en ze schrikt. Geheel tegen haar verwachtingen in, leeft het water niet, het is dood. Enorm dood. Dood, zwaar en zwart. Oneindig dood, zwaar en zwart. Haar nagels breken en tranen stromen over haar wangen. Wat een vergissing, wat een blunder, wat dom. Het water gutst langs de randen van haar laarzen naar binnen en likt gulzig aan haar tenen, voeten, enkels en kuiten. Het bijt, prikt en tintelt. Met een voor haar onbekende kracht weet ze zich omhoog te hijsen en rolt de weg op. Hijgend kijkt ze naar boven en ziet de donkere wolken smalend lachen. Het water roept.

Ze loopt langzaam naar huis. plllllrfffffft shhhloep doen haar laarzen. Rechtstreeks door naar de badkamer, voor een warme douche. Haar voeten zijn vuurrood. ´There is nothing left here´.

Als ze wakker wordt, is de lucht blauw. Blauw met melkwitte wolken, als een fucking Vermeer. Ze vat het op als een belediging. Alsof vannacht nooit bestaan heeft. Vandaag wordt weer zo´n dag. Binnen blijven met veel thee en het hoognodige voedsel. Staren, denken, dromen en staren. En als ze ver genoeg zou kunnen staren, zou ze aan de horizon zijn gestalte kunnen zien. Hij is onderweg.

Bekijk alle logs van Mia