Voor niemand is ziek zijn leuk, dat begrijp ik best wel. Maar toch denk ik stiekem dat ik zieliger ben als ik ziek ben dan wie dan ook. Misschien is dat mijn mannelijke kant. Mijn snorplek is rood en schraal en mijn snotgeul (gadverdamme) draait overuren. Ik heb koorts en mijn hele lijf doet pijn, maar toch zit ik hier nu voor jullie een stukje te typen. Ik vind stiekem oprecht dat ik nu een lintje verdien. Al heeft het ook wel iets, koortsdromen in het snotwalhalla.

Ik klaag en ik piep wel, maar zoveel last heb ik eigenlijk niet van de griep. Tachtig procent van de tijd slaap ik. En de rest van de tijd kijk ik televisie. Die combinatie is verwarrend. Zo zag ik gisteren (eergisteren?) iets op National Geographic (of Discovery) over gevangenissen in Amerika. Steeds meer criminelen worden maanden (jaren) in een isoleercel geplaatst, omdat ze zich in de gevangenis niet kunnen gedragen. Daarna worden ze vrij gelaten.

Zonder het door te hebben ben ik in slaap gevallen en koortsdroom. Ik zit in een isoleercel met Dr. Phil en de Gilmore Girls. Ik wil blijven, maar zij willen weg. Vooral Dr. Phil loopt te drammen. Met zijn kleine griebeloogjes. Gelukkig schrik ik snel wakker, happend naar adem. Snot, overal snot. Ik fris mezelf op en zet de televisie maar weer aan, terwijl ik thee drink en nog een kwak vaporub op mijn borst smeer. Langzaam word ik wakker en chagrijnig. Chagrijnig omdat er nu heel veel werk blijft liggen. Er loopt een leeuw langs de krokodillenrivier. Zijn wijfjes jagen voor hem en hij bewaakt de grenzen van hun territorium.

Blijkbaar ben ik weer in slaap gevallen, want ik loop met mijn zusje langs de krokodillenrivier, samen met die zielige rottweiler die door Animal Cops Detroit is gered. We willen pizza bestellen, maar mijn mobiel heeft geen bereik. Mijn auto is stuk, dus we moeten lopen. We besluiten door de rivier te waden en ik glij uit. Het vieze bruine water stroomt mijn neus en mond in en wederom word ik happend naar adem wakker, om te constateren dat er inderdaad van alles uit mijn neus stroomt.

Ziek zijn is niet leuk. Maar al die rare levensechte dromen vind ik stiekem toch wel grappig. En Matthijs van Nieuwkerk is net als ik dol op schommelen. Hij giechelde.

Bekijk alle logs van Judith