Een kwijlend meisje met lege ogen schuifelt op me af. Helaas schuifelt ze niet door, maar gaat voor me staan.
‘Het is allemaal mijn schuld hè?’
Snel kijk ik om me heen, op zoek naar een verpleegkundige. Die zijn nog best lastig te vinden, want net als de bewoners van de gesloten afdeling dragen ze vrijetijdskleding. Je herkent ze alleen aan hun sleutelbos, die obsceen duidelijk maakt dat zij wel naar buiten kunnen.
‘Wat is jouw schuld?’
‘Nou alles. In de hele wereld. Ook honger in Afrika enzo.’
‘Welnee, dat is toch allemaal niet leuk. Dat wil je toch niet, dat die mensen honger hebben?’
Een langgerekt nee volgt.

Lees verder op DeJaap.nl.

Bekijk alle logs van Redactie