Een tijdje geleden zagen wij bij DWDD de rechter uit België Koen Aurousseau die in 1997 werd veroordeeld voor het toebrengen van slagen en verwondingen en het aanzetten tot ontucht. Hij zat samen met zijn vrouw aan tafel bij Mathijs om te vertellen over de film “De SM Rechter” die gebaseerd is op zijn verhaal. De rechter en zijn vrouw deden op haar verzoek aan sm. Niet het gewone huis-tuin-en-keuken-sm maar het echte werk, zeg maar.

Afgelopen week hebben wij de film gehuurd. Het leek ons veiliger deze film op onze eigen bank te bekijken dan in de bios. Alleen al om hem uit te kunnen zetten als het naar onze mening te ver zou gaan.

Niet dus. De film was boeiend, mooi en vooral erg aangrijpend. In het kort: De vrouw van de rechter zit in een diepe depressie en Koen doet er alles aan om haar hieruit te krijgen. Uiteindelijk bekent zijn vrouw dat ze al dertig jaar verlangt naar sm. Aan de hand van tekeningen die ze heeft gemaakt maakt ze hem duidelijk wat haar verlangens zijn. De rechter gaat hierin mee en elke keer gaan ze een stapje verder. Ze bezoeken onder andere diverse clubs en laten zich filmen. Inderdaad, de verkeerde mensen krijgen het beeldmateriaal in handen en de rechter verliest zijn baan, reputatie, pensioen en dochter.

Het is een mooie, aangrijpende film die op geen enkel moment plat wordt. De beelden zijn heftig maar neigen niet naar porno. De rechter en zijn vrouw gaan ver, erg ver. De vrouw komt hierdoor volledig tot bloei en raakt uit haar depressie. Hun relatie is gered doordat haar verlangens worden bevredigd. Als het beeldmateriaal echter in handen van justitie komt volgt een ware heksenjacht. De rechter wordt beschuldigd van en veroordeeld tot het aanzetten tot ontucht en het toebrengen van slagen en verwondingen aan zijn echtgenote Maagd. Dat hij daarbij haar volledige instemming had, pleitte hem niet vrij. Ook met die toestemming is het verboden om de borsten van een vrouw met naalden te doorboren, haar te brandmerken en haar vagina dicht te naaien, vond de rechtbank. Tot aan het Europese Hof slaagde de rechter er niet in eerherstel te krijgen.

De film heeft me vooral aangegrepen omdat je sympathie voor het stel krijgt. Toch was ik er ook behoorlijk van onder de indruk. Zelfs nu nog. Vragen die maar door mijn hoofd blijven spoken. Hoe kan een mens genieten van pijn, extreme pijn? Hoe ver ga je in je liefde voor iemand? Hoe kan je, als je van iemand houdt hem of haar extreme pijn toebrengen? Ik kan hier geen antwoorden op vinden maar het blijft me bezig houden juist omdat de film hiervoor ook begrip vraagt. Hoe mooi ik de film ook vond, hoe sympathiek ik het stel, zowel in de film als bij DWDD, ook vond en hoezeer ik ook van mening ben dat iedereen dit voor zichzelf moet bepalen, ik begrijp het niet. Ik kan, en wil het waarschijnlijk ook niet, begrijpen.

Een overzicht van mijn logs vind je hier

Bekijk alle logs van ingrid