Een nieuwe baan. Die heb ik. Vanaf volgende week. En dat is in principe heel leuk, ik heb er tenslotte zelf op gesolliciteerd. Maar het is ook heel spannend en stiekem best vermoeiend. Gisteren was ik op uitnodiging alvast naar een bijeenkomst gekomen (in mijn vakantie!). Dit geeft al een beetje het paasbesterige van mijn gedrag de komende tijd aan. Bij je nieuwe baan wil je natuurlijk leuk, geïnteresseerd, bereidwillig en slim overkomen. Mijn vorige baan was bij een consultant en dus heb ik al redelijk wat ervaring met starten in nieuwe omgevingen. Vaak loopt dat een beetje volgens hetzelfde patroon.

Je loopt ’s ochtends, ondanks alle voorbereidingen van gisteravond toch nog licht gestrest, de deur uit, in wat je hoopt een casual/chique ensemble (je weet tenslotte nog niet precies wat je collega’s uit de kast trekken elke morgen). Dit kan goed uitpakken, maar ik heb al eens de inschattingsfout gemaakt door bij een overheidsorganisatie hooggehakt en strakberokt te verschijnen terwijl ze daar nèt hadden bedacht dat de tuinbroek voor dames dit jaar nog best een jaartje door kon.

Je hebt je lunchpakket maar meegenomen, want je weet nog niet of men normaliter in kantine luncht, buiten de deur of de meegebrachte bammetjes achter de pc wegknaagt. In dat laatste geval moet je wellicht nog eens nagaan hoe het ook weer met je proeftijd gesteld was.

De eerste week worstel je met een geconcentreerde uitdrukking door de stapels informatie die worden aangedragen (“Oh, lees dit anders ook maar even door.” Zucht.) Je maakt aantekeningen, stelt intelligente vragen en probeert ondertussen stiekem achter de heersende pikorde op de afdeling te komen. Je hebt je oordeel al snel klaar, maar maakt echter niet de fout om dit al te delen met anderen. De truc is te wachten tot men naar jou toekomt en je in vertrouwen toe fluistert dat Bert van IT inderdaad jouw call naar voren schuift als je even in voorgenoemde rok bij zijn bureau langs loopt.

Langzamerhand krijg je zo een beetje beeld van je nieuwe werkomgeving. Maar zij ook van jou?

In den beginne is je muispijltje nog niet eens richting het lieve, kleine vos-icoon links onderin de taakbalk gegaan. Nee hoor, geen behoefte aan, veel te druk! Maar nu begint de behoefte toch te komen. Je begint onschuldig met je gmail, tenslotte kan daar best iets urgents instaan. Je denkt aan je vorige baan, waar cheaptickets.nl je vriend was, je alle columns van Nico Dijkshoorn op nu.nl nog maar eens nalas op de vrijdagmiddag en waar de Privé pagina van de Telegraaf niet geschuwd werd. Let wel, altijd één tegelijk mocht je plots beslopen worden door de afdelingsNSB-er.

Maar goed, het feit dat het mogelijk was dergelijk internetgedrag erop na te houden en nog met twee vingers in de neus het werk te doen was dan ook één van de redenen om uit te kijken naar een nieuwe betrekking.

Hopelijk heb ik het volgende week vanaf dag 1 naar mijn zin en moet internet het zonder mij doen overdag. Behalve misschien af en toe een kleine blik op pinkbullets...

Een overzicht van mijn eerdere logs? Klik dan hier!

Bekijk alle logs van Nini