Elke keer als ik een boek van een uitgeverij krijg, zit er een persbericht bij waarin wordt uitgelegd dat het betreffende boek briljant is. Nooit staat er in zo'n persbericht "aardig geschreven, maar de schrijver heeft her en der wat steekjes laten vallen en al met al is het een rommelig verhaal zonder duidelijk plot". In het persbericht van dit boek staat met grote letters; "Een absolute pageturner!". Dat bepaal ik zelf wel, denk ik dan altijd. In dit geval kreeg het persbericht helemaal gelijk, Engel is een roman die de moeite van het lezen waard is. Sterker nog, ik vind dat jij dit boek moet lezen. Waarom?

- De opzet. Zelf heb ik een enorm zwak voor boeken waarin twee verhalen door elkaar heen lopen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, maar in een later stadium -oh verrassing!- samenkomen.

- De verhalen. Allereerst heb je het verhaal van Ace, in de jaren '80 een absolute topband met zeer veel potentie, maar vlak voor hun grote (internationale!) doorbraak ging de band plotsklaps uiteen. Nu is het het begin van het nieuwe millennium en zoeken de bandleden elkaar weer op. Maar wat is er toch gebeurd destijds?

Terwijl Ace furore maakt in het kroegcircuit, leert de lezer Angélica kennen, een verveelde puber uit West-Friesland. Ze is er van overtuigd dat ze geadopteerd is, want haar ouders zijn te saai, te doorsnee. Ze is intelligent, maar verprutst door haar rebellie haar opleiding. Uit verveling vervalt ze in crimineel gedrag en als ze verkering krijgt met de stoerste jongen uit de regio, weet ze dat haar leven niet veel beter kan worden. Pas als ze bij een vriendinnetje in Amsterdam op bezoek gaat, merkt ze dat het leven ook anders kan. Ze besluit naar de hoofdstad te verhuizen en leert daar -tadaa- de band Ace kennen.

- De schrijfstijl. Wanda Bommer heeft een heldere en duidelijke vertelstijl, zonder ooit plastisch of saai te worden. Ook al gebruikt ze niet veel metaforen en bloemrijk taalgebruik, zelfs door de duidelijke woorden heen lukt het haar om te laten merken dat er iets Ergs is gebeurd.

- Het plot. Zoals ik net al aangaf, krijg je als lezer vrij snel door dat er iets Ergs is gebeurd met Angélica, met Ace. Dat op de een of andere manier de tragische geschiedenis van de band te maken heeft met de tragische geschiedenis van Angélica. Toen het plot eindelijk onthuld werd, was ik toch verbaasd.

- De laatste twee alinea's. Het verhaal is afgelopen, het is duidelijk wat er met Angélica en Ace is gebeurd en dan doet mevrouw Bommer iets compleet briljants. Ik vind een boek Echt Goed als ik jaloers ben op de schrijver. Op de laatste twee alinea's ben ik stikjaloers. Zo goed gevonden, zo scherp en met heel weinig woorden wordt nog een compleet verhaal verteld.

Kortom, al meteen na het eerste hoofdstuk werd ik in deze dynamische roman gezogen. De opwinding van Ace als ze merken dat ze écht goed zijn, de leegheid van West-Friesland in de jaren '80, de verveling en frustraties van Angélica... Het is inderdaad een absolute pageturner. Daarom krijgt dit boek vijf van de maximaal vijf roze kogels.

Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar
Oktober 2009
268 pagina's

Meer boeken?

Bekijk alle logs van Judith