Laat ik één ding voorop stellen: ik ben totaal niet bekend op het gebied van diëten, lijnen, weegschalen en alles wat ermee te maken heeft. En eigenlijk was ik van plan dat de rest van mijn leven zo te houden. Maar ik ben onlangs de 30 gepasseerd en ik moet zeggen dat slank blijven niet zo makkelijk meer gaat als in mijn eerste 30 levensjaren. Sportfanaat als ik ben, heb ik nooit ergens op hoeven letten...

Maar er komt een moment dat de zwaartekracht toeslaat. En als dat tegelijk komt met een sportblessure waardoor je amper nog in beweging bent, komen de kilo’s vanzelf. Nu de winterse donkerte zijn intreden heeft gedaan, tovert mijn vriend ook nog eens de een na de andere heerlijke stamppot op tafel. En ik betrap mezelf voor het eerst in mijn leven op een kleine aversie tegen de bijbehorende vette spekjes en gerookte worsten. Want ik versleep me na het eten niet meer naar de atletiekbaan of sportschool, maar wel.... juist ja, naar de bank. Een nieuwe wereld gaat voor me open nu ik tijdelijk niet meer sport. De TV-programma’s worden er niet beter op, kan ik je vertellen. Take me out, De Pfaffs, Voetbalvrouwen: leuke tijdverdrijving, maar wat schiet je ermee op? Dus heb ik me maar op een paar boeken gestort. De Millennium-trilogie van Stieg Larsson doet het goed en vol spanning verslind ik bladzijde na bladzijde. Geen fysieke inspanning dus, maar wel geestelijk voer. Kan ik in ieder geval moe maar voldaan naar bed ’s avonds. Voor ik in slaap val, schiet er nog wel snel door m’n hoofd: ‘Oh, oh, die kilo’s...’

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Floortje