Ik schreef al eerder over mijn vriendin L., de literatuurliefhebber. Zij heeft een groot deel van het oeuvre van A.F.Th. van der Heijden (liefkozend: AFTh) verslonden, zo ook Het leven uit een dag uit 1988. Toen ik een paar weken geleden de trailer zag voor de verfilming van dit boek, sms'te ik haar dan ook snel: "Heb je al gehoord over die film naar een boek van AFTh?". En zo zaten wij gisteren in de kleinste zaal van het filmhuis deze Nederlandse productie te bewonderen.

De twee jonge hoofdrolspelers Matthijs van de Sande Bakhuyzen (Benny) en Loïs Dols de Jong (Gini) zijn, gehinderd door hier en daar wat houterig uitgeschreven dialogen, niet meteen in staat om het verhaal geloofwaardig neer te zetten. Het idee achter de film (en het boek) is namelijk bijzonder en interessant:

Benny en Gini leven in een wereld waar elk mensenleven maar 24 uur duurt en alles maar één keer gebeurt. In één ochtend op school leren de opgroeiende kinderen alles wat ze nodig hebben; daarna gaan ze op zoek naar een levenspartner. Ze hebben maar één keer seks, waarna hun libido dooft. In de kerk worden ze bang gemaakt voor de 'hel van de herhaling': een wereld zoals de onze, waar een dag zich eindeloos herhaalt en alle gevoelens na verloop van tijd uitdoven.

Benny en Gini hebben een speciale band en willen de lust en liefde vaker dan eens kunnen blijven voelen. Ze besluiten een ernstige misdaad te begaan en worden tot de doodstraf veroordeeld: zo komen ze in de hel en kunnen ze dag in dag uit samen zijn. Vanaf het moment van hun elektrocutie wordt de film vertoond in split-screen: rechts zien we Benny die op zoek is naar Gini en links zien we Gini die op zoek is naar Benny.

Het visuele effect van de twee parallelle vertellingen is perfect uitgevoerd en daarmee het sterkste aspect van de film. Als een aaneenschakeling van mooie beelden met een goede soundtrack eronder is deze film heel geslaagd. Het verhaal is echter flinterdun uitgewerkt: gegeven het originele uitgangspunt (ontsnappen uit een eendagsleven) had de zoektocht naar de grote liefde veel beter opgebouwd kunnen worden. Ook is enerzijds gekozen voor een realistische setting in een echte wereld - Den Haag en het strand van Scheveningen - terwijl anderzijds de hoofdpersonen een leven leiden waarin geld en werk niet nodig zijn en eten en kleding als vanzelf komen.

De onvermijdelijke parade van bekende Nederlanders wordt ons in deze film gelukkig gespaard. Matthijs van de Sande Bakhuyzen is een goede vertolker van de hoofdrol. Loïs Dols de Jong komt echter het beste tot haar recht in de non-verbale scènes; ze zal vooral gecast zijn op haar dromerige blik die af en toe omslaat naar wanhoop.

Al met al krijgt deze film van mij een zesje: drie van de vijf roze kogels.

De trailer:

Mijn andere reviews en columns vind je hier.

Bekijk alle logs van Suzan