Over deze vraag heb ik deze week een serieus gesprek gevoerd. Waarna er nog meer vragen volgden. Wanneer je iemand leert kennen wordt er volop gezoend, met dubbele tongslag. Uren. En uren. Wanneer de deur open gaat en hij of zij voor hem of haar staat, begint het direct. Men kan er geen genoeg van krijgen. Tot een moment in de relatie dat het minder wordt. Dan gaat het bergafwaarts met het zoenen. Waarom?

Mensen met een vaste relatie of een huwelijk geven aan niet meer zoveel en vaak te (tong)zoenen. Ja, lieve kusjes wel, zeggen ze dan. Maar wanneer de man thuis komt en de vrouw staat te koken, of andersom, om het voor de feministische personen onder ons gezellig te houden, wordt er niet meer uitbundig gezoend. Hooguit een klein kusje. Het huwelijkse kusje. Of de lange relatie kus. Wat gebeurt er met het zoenen zoals dat ging in de eerste maanden? Houden mensen er ineens niet meer van?

Nee dat is niet juist, want als één van de twee vreemdgaat, wordt er met de minnaar of minnares wel weer volop gezoend. Met tong. Hierdoor dachten ik en mijn gesprekspartner dat het wellicht met liefde te maken heeft. Maar dat is ook niet waar. Ik ken mensen die een erg goede relatie hebben, vol liefde, maar ondanks dat niet veel meer zoenen.

Dan heeft het misschien te maken met verliefdheid. En de spanning die daarbij hoort. Is er in de eerste maanden nog spanning door het onbekende en wil men daarom dan wel met elkaars tong in de knoop liggen? En waarom gaat die behoefte dan ineens weg? Of zijn er toch relaties waarin tot het bittere eind gezoend wordt zoals in het prille, schattige begin? Dag in, dag uit. Alsof levens er vanaf hangen.

Misschien is het ook wel vermoeiend na een paar jaar. Dat mensen er om die reden min of meer mee op houden. Of ze hebben het wel gezien. Misschien wordt er in het begin veel teveel gezoend en is de verdeling niet goed georganiseerd. Misschien zijn de zoenprikkels na verloop van tijd gewoon op. De zoenspieren verliezen kracht. Of is er iets dat het zoenen vervangt, waar menig mens niks van weet? Het is toch raar dat mensen met iets stoppen wat eens zo leuk was.

Maar gelukkig vertelde een vriendin, die al jaren een fijne en goede relatie heeft, dat zij nog wel doet aan ‘hevig tongen op de bank’.

Alleen niet dagelijks.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je meer van me lezen, klik dan hier.

Bekijk alle logs van Marlease